Σωτήριος Σταυριανάκος Λοχαγός (ΜΧ) 1941-1974. Ο Σταυριανάκος γεννήθηκε την 11η Ιανουαρίου του 1941 στο Σκουτάρι της Ανατολικής Μάνης. Κατετάγη στη Σχολή Ευέλπιδων την 30ή Σεπτεμβρίου του 1961 και αποφοίτησε στις 27 Ιουλίου 1965 με το βαθμό του ανθυπολοχαγού Μηχανικού. Στις 6 Αυγούστου 1972 ο Σταυριανάκος μετατέθηκε στην ΕΛΔΥΚ και υπηρέτησε μέχρι τις 16 Αυγούστου 1974, ως Διμοιρίτης Διμοιρίας Μηχανικού, όταν έπεσε ηρωικά μαχόμενος στις 16 Αυγούστου 1974, κατά την τρίτη και σφοδρότερη ημέρα της Μάχης του Στρατοπέδου της ΕΛΔΥΚ, στην Κύπρο.
Ως διοικητής της Διμοιρίας Μηχανικού, παρέμεινε μαζί με τους άνδρες του στην πρώτη γραμμή, αντιμετωπίζοντας την τουρκική επίθεση και τα εχθρικά άρματα. «Ακόμη κι αν περάσουν από πάνω μας τα τάνκς, εμείς θα μείνουμε για να χτυπήσουμε το πεζικό που τα ακολουθεί. Δεν θα υποχωρήσουμε, είμαστε Έλληνες και πολεμάμε για την Ελλάδα». Μ’ αυτά τα λόγια εμψύχωνε, μέχρι την τελευταία του πνοή τους στρατιώτες του.
Όταν τουρκικό άρμα εισήλθε στις θέσεις της ΕΛΔΥΚ, ο Σταυριανάκος βγήκε από το όρυγμά του και κινήθηκε εναντίον του, προσπαθώντας να εξουδετερώσει τον πολυβολητή του. Εκείνη τη στιγμή δέχθηκε βολή από το πυροβόλο του άρματος και σκοτώθηκε επί τόπου.
Ο θάνατός του δεν ήταν απλώς η απώλεια ενός αξιωματικού· ήταν η έμπρακτη έκφραση της απόφασης να παραμείνει στη θέση του όταν όλα γύρω του κατέρρεαν. Ο Σταυριανάκος έπεσε εκεί όπου πολεμούσαν οι άνδρες του, απέναντι στα άρματα, δίνοντας με τη ζωή του το παράδειγμα της αυτοθυσίας.
Για την ανδρεία και την προσφορά του τιμήθηκε μετά θάνατον με διαδοχικές προαγωγές μέχρι τον βαθμό του Αντιστρατήγου, ενώ το όνομά του δόθηκε στο στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ στη Μαλούντα. Η μνήμη του παραμένει δεμένη με εκείνες τις τρεις ημέρες του Αυγούστου του 1974, όταν οι Έλληνες στρατιώτες πολέμησε στην Κύπρο με τίμημα τη ζωή τους.
«Έπεσε μαχόμενος, μπροστά στους άνδρες του, απέναντι στα τουρκικά άρματα.»
