Παραατίθενται σε μετάφραση Αντώνη Βασιλείου, οι δύο επιστολές που υποβλήθηκαν προς την Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ :
Η πρώτη επιστολή υπεβλήθη την 16η Φεβρουαρίου 2026, από τον Τούρκο Μόνιμο Αντιπρόσωπο στον ΟΗΕ και περιγράφει την άποψη και τις θέσεις της Τουρκίας σε ότι αφορά στο Κυπριακό, το τουρκολιβυκό μνημόνιο, τα θαλάσσια σύνορα, την τουρκική υφαλοκρηπίδα, την ΑΟΖ μεταξύ Τουρκίας και κατεχομένων της Κύπρου, το μνημόνιο συνενόησης μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης, την συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ μεταξύ Αιγύπτου και Ελλάδας, Τον Ελληνικό Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό, τις δήθεν μαξιμαλιστικές θέσεις της Ελλάδας και ως επιστέγασμα εκφράζει την προσήλωση της στο πνεύμα και την πρόθεση της Διακήρυξης των Αθηνών περί Σχέσεων Φιλίας και Καλής Γειτονίας !!!
Η δεύτερη επιστολή υπεβλήθη την 31η Μαρτίου 2026, από την Ελληνίδα Μόνιμη Αντιπρόσωπο στον ΟΗΕ με την οποία απαντάει και καταρρίπτει με επιχειρήματα ένα προς ένα τα όσα απαράδεκτα αναφέρονται στην τουρκική επιστολή της 21ης Φεβρουαρίου 2026.
==============================
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥΡΚΙΑΣ
Επιστολή της 16ης Φεβρουαρίου 2026 από τον Μόνιμο Αντιπρόσωπο της Τουρκίας στα Ηνωμένα Έθνη προς τον Γενικό Γραμματέα
Κατόπιν οδηγιών από την Κυβέρνησή μου, με αναφορά στη ρηματική διακοίνωση της 27ης Μαΐου 2025 από τη Μόνιμη Αποστολή της Λιβύης στα Ηνωμένα Έθνη και το παράρτημά της (A/79/916), τη ρηματική διακοίνωση της 5ης Αυγούστου 2025 από τη Μόνιμη Αποστολή της Ελλάδας στα Ηνωμένα Έθνη (A/79/983), την ανακοίνωση της 18ης Αυγούστου 2025 από την αντιπροσωπεία της ελληνοκυπριακής διοίκησης της Νότιας Κύπρου (A/79/997-S/2025/519), τη ρηματική διακοίνωση της 3ης Σεπτεμβρίου 2025 από τη Μόνιμη Αποστολή της Ελλάδας στα Ηνωμένα Έθνη (A/79/1005) και την επιστολή της 8ης Σεπτεμβρίου 2025 από τον Μόνιμο Αντιπρόσωπο της Αιγύπτου στα Ηνωμένα Έθνη (A/80/386), θα ήθελα να θέσω υπόψη σας τα ακόλουθα.
Δεν υπάρχει καμία ενιαία αρχή η οποία, νομικά ή πραγματικά, να είναι αρμόδια να εκπροσωπεί από κοινού τους Τουρκοκύπριους και τους Ελληνοκύπριους, καθώς και το νησί της Κύπρου ως σύνολο. Όσον αφορά το Κυπριακό ζήτημα, οι θέσεις της Τουρκίας και των Τουρκοκυπρίων έχουν επεξηγηθεί μέσω πολυάριθμων επιστολών στο παρελθόν, με πιο πρόσφατη εκείνη της 28ης Δεκεμβρίου 2024 (A/79/711-S/2024/987).
Σχετικά με τα θαλάσσια σύνορα της Τουρκίας βάσει του διεθνούς δικαίου, η Τουρκία έχει ήδη υποβάλει στα Ηνωμένα Έθνη τα όρια διαφόρων τμημάτων των θαλασσίων περιοχών της στην Ανατολική Μεσόγειο, όπως ενδείκνυται, βασιζόμενη στα ipso facto (εκ των πραγμάτων) και ab initio (εξ υπαρχής) νόμιμα και κυριαρχικά δικαιώματά της, ειδικότερα μέσω των διακοινώσεων της Μόνιμης Αποστολής υπ’ αρ. 2004/Turkuno DT/4739 (2 Μαρτίου 2004), 2005/Turkuno DT/16390 (4 Οκτωβρίου 2005), 2013/14136816/22273 (12 Μαρτίου 2013) και των επιστολών της με ημερομηνία 25 Απριλίου 2014 (A/68/857), 18 Μαρτίου 2019 (A/73/804), 13 Νοεμβρίου 2019 (A/74/550) και 27 Φεβρουαρίου 2020 (A/74/727).
Μέσω της επιστολής της 18ης Μαρτίου 2020 (A/74/757, παράρτημα), υποβλήθηκαν στα Ηνωμένα Έθνη τα εξωτερικά όρια της τουρκικής υφαλοκρηπίδας στην Ανατολική Μεσόγειο, ένα τμήμα της οποίας οριοθετήθηκε με τη Συμφωνία Οριοθέτησης Υφαλοκρηπίδας μεταξύ της Δημοκρατίας της Τουρκίας και της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου (υπεγράφη στις 21 Σεπτεμβρίου 2011 και υποβλήθηκε στον ΟΗΕ στις 25 Απριλίου 2014), και ένα άλλο τμήμα της οποίας οριοθετήθηκε μέσω του μνημονίου συνεννόησης μεταξύ της Κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Τουρκίας και της Κυβέρνησης Εθνικής Συμφωνίας-Κράτους της Λιβύης για την Οριοθέτηση Περιοχών Θαλάσσιας Δικαιοδοσίας στη Μεσόγειο της 27ης Νοεμβρίου 2019. Οι γεωγραφικές συντεταγμένες των θαλασσίων συνόρων μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης, όπως καθορίστηκαν από το μνημόνιο συνεννόησης, υποβλήθηκαν στα Ηνωμένα Έθνη μέσω ρηματικής διακοίνωσης της Μόνιμης Αποστολής με ημερομηνία 11 Δεκεμβρίου 2019.
Το προαναφερθέν μνημόνιο συνεννόησης τέθηκε σε ισχύ μετά την επικύρωσή του και από τις δύο χώρες την 8η Δεκεμβρίου 2019 και πρωτοκολλήθηκε στη Γραμματεία των Ηνωμένων Εθνών στις 11 Δεκεμβρίου 2019, σύμφωνα με το Άρθρο 102 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.
Αναφερόμενος στις προηγούμενες επιστολές μας με ημερομηνία 2 Ιουλίου 2020 (A/74/936) και 21 Αυγούστου 2020 (A/74/997-S/2020/826), επιθυμώ να επαναλάβω ότι το διεθνές νομικό πλαίσιο σχετικά με την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών υπογραμμίζει την αρχή της ευθυδικίας (equity) και τον στόχο μιας δίκαιης λύσης. Οι ισχυρισμοί που διατυπώθηκαν από τη Μόνιμη Αποστολή της Ελλάδας και την αντιπροσωπεία της ελληνοκυπριακής διοίκησης της Νότιας Κύπρου, οι οποίοι προϋποθέτουν το δικαίωμα των νησιών να παράγουν αυτόματα πλήρεις θαλάσσιες ζώνες δικαιοδοσίας όπου κι αν βρίσκονται, αγνοούν τις σχετικές περιστάσεις και τη σχετική διεθνή νομολογία. Σχετικές δικαστικές αποφάσεις [παρατίθενται παραδείγματα όπως Γαλλία-Ηνωμένο Βασίλειο (1977), Ρουμανία-Ουκρανία (2009), Νικαράγουα-Κολομβία (2012)] είτε αγνόησαν εντελώς τα νησιά που βρίσκονται στην «εσφαλμένη πλευρά» της μέσης γραμμής ως προς την παραγωγή θαλασσίων ζωνών, είτε τους απέδωσαν μόνο μερική επήρεια στην οριοθέτηση, εάν η τοποθεσία τους στρεβλώνει τη δίκαιη οριοθέτηση ή εάν υπάρχουν άλλες ειδικές/σχετικές περιστάσεις, συμπεριλαμβανομένης της σύγκρισης των μηκών των ακτών.
Επιθυμώ να τονίσω ότι η επιλεκτική ερμηνεία του δικαίου της θάλασσας από την Ελλάδα, καθώς και οι υπερβολικές διεκδικήσεις θαλασσίων συνόρων της, όπως επαναλήφθηκαν πρόσφατα μέσω των ρηματικών διακοινώσεων της 5ης Αυγούστου 2025 και της 3ης Σεπτεμβρίου 2025 σχετικά με τον ρόλο των νησιών στην οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ, αποδεικνύουν την παραμέληση της αρχής της ευθυδικίας ως θεμελιώδους κανόνα οριοθέτησης και την αδιαφορία για τα νόμιμα δικαιώματα της Τουρκίας.
Επιπλέον, η Τουρκία επαναβεβαιώνει ότι η λεγόμενη συμφωνία που υπεγράφη μεταξύ Αιγύπτου και Ελλάδας στις 6 Αυγούστου 2020 σχετικά με την οριοθέτηση της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης παραβιάζει την τουρκική υφαλοκρηπίδα στην Ανατολική Μεσόγειο και προσβάλλει τα δικαιώματα της Τουρκίας στην περιοχή. Η Δημοκρατία της Τουρκίας θεωρεί την εν λόγω συμφωνία άκυρη και ανίσχυρη.
Σχετικά με την εγκυρότητα των δύο μνημονίων συνεννόησης μεταξύ της Κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Τουρκίας και της Κυβέρνησης Εθνικής Συμφωνίας-Κράτους της Λιβύης (Οριοθέτηση Θαλασσίων Ζωνών 2019 και Συνεργασία στον τομέα των Υδρογονανθράκων 2022), θα ήθελα να επισημάνω τα εξής: η λιβυκή εθνική νομοθεσία εξουσιοδοτεί δεόντως τη λιβυκή Κυβέρνηση να συνάπτει μνημόνια συνεννόησης με άλλα κράτη. Πολλά κράτη, συμπεριλαμβανομένων κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχουν συνάψει παρόμοια μνημόνια με την Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας της Λιβύης. Η Τουρκία επαναλαμβάνει ότι όλα τα μνημόνια που έχουν υπογραφεί μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης έχουν συναφθεί σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και είναι έγκυρα και σε ισχύ, συμπεριλαμβανομένου του μνημονίου μεταξύ της Türkiye Petrolleri Anonim Ortaklığı (TPAO) και της Εθνικής Επιχείρησης Πετρελαίου της Λιβύης (NOC) της 25ης Ιουνίου 2025.
Όσον αφορά το Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχέδιο που ανακοινώθηκε από την Ελλάδα στις 16 Απριλίου 2025, θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι ορισμένες από τις περιοχές που καθορίζονται σε αυτό παραβιάζουν τις περιοχές θαλάσσιας δικαιοδοσίας της Τουρκίας τόσο στο Αιγαίο Πέλαγος όσο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Οι μονομερείς ενέργειες και διεκδικήσεις της Ελλάδας δεν θα έχουν καμία νομική συνέπεια για την Τουρκία. Επιθυμώ να αναφέρω ότι μονομερώς χαρακτηρισμένοι εσωτερικοί νόμοι και πρακτικές άλλων χωρών δεν είναι δεσμευτικοί για την Τουρκία και δεν μπορούν να προβληθούν εναντίον της.
Επιπλέον, βάσει του διεθνούς δικαίου, ένα κράτος δεν μπορεί να επικαλείται το δικό του εσωτερικό δίκαιο ως νομική βάση ή δικαιολογία για τις αξιώσεις του έναντι άλλων κρατών σε μια διαφορά που αφορά ζητήματα οριοθέτησης. Οι προσπάθειες της Ελλάδας να υπερασπιστεί τις μαξιμαλιστικές και υπερβολικές διεκδικήσεις θαλασσίων συνόρων της μέσω της εσωτερικής νομοθεσίας της είναι μάταιες, δεν παράγουν νομικά αποτελέσματα για την Τουρκία και δεν μπορούν να προδικάσουν τα ipso facto και ab initio δικαιώματα της Τουρκίας στην τουρκική υφαλοκρηπίδα.
Δράττομαι της ευκαιρίας να τονίσω την ετοιμότητα και την πλήρη υποστήριξη της Τουρκίας για τη διασφάλιση μιας δίκαιης, ισότιμης και ειρηνικής λύσης σε όλα τα εκκρεμή ζητήματα, συμπεριλαμβανομένης της δίκαιης οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών με όλα τα σχετικά παράκτια κράτη που αναγνωρίζει. Η Τουρκία πιστεύει ότι η οικοδόμηση ειρήνης και σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο θα είναι δυνατή μόνο μέσω του διαλόγου. Με αυτή την αντίληψη, επιθυμώ να τονίσω ότι η Τουρκία παραμένει προσηλωμένη στο πνεύμα και την πρόθεση της Διακήρυξης των Αθηνών περί Σχέσεων Φιλίας και Καλής Γειτονίας, που υπεγράφη από τον Πρόεδρο Ερντογάν και τον Πρωθυπουργό Μητσοτάκη στις 7 Δεκεμβρίου 2023.
Θα σας ήμουν ευγνώμων εάν η παρούσα επιστολή κυκλοφορούσε ως έγγραφο της Γενικής Συνέλευσης και δημοσιευόταν στον ιστότοπο του Τμήματος Ωκεάνιων Υποθέσεων και του Δικαίου της Θάλασσας.
(Υπογραφή)
Ahmet Yıldız
Πρέσβης
Μόνιμος Αντιπρόσωπος
==============================
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΕΛΛΑΔΟΣ
Επιστολή της 31ης Μαρτίου 2026 από τη Μόνιμη Αντιπρόσωπο της Ελλάδας στα Ηνωμένα Έθνη προς τον Γενικό Γραμματέα
Με αναφορά στην επιστολή της 16ης Φεβρουαρίου 2026 από τον Μόνιμο Αντιπρόσωπο της Τουρκίας στα Ηνωμένα Έθνη προς τον Γενικό Γραμματέα (A/80/642), έχω την τιμή να ανακοινώσω τα ακόλουθα:
Η Ελλάδα έχει επανειλημμένα απορρίψει τους ανυπόστατους και παράνομους ισχυρισμούς της Τουρκίας σχετικά με τα εξωτερικά όρια των θαλασσίων ζωνών της στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, καθώς και οποιεσδήποτε σχετικές συντεταγμένες και χάρτες, οι οποίοι στερούνται νομικών συνεπειών. Σχετικά, υπενθυμίζω, μεταξύ άλλων, τις επιστολές μας με ημερομηνία 23 Μαΐου 2016 (A/70/900-S/2016/474), 8 Δεκεμβρίου 2016 (A/71/675-S/2016/1043), 10 Μαΐου 2017 (A/71/901-S/2017/416), 25 Απριλίου 2019 (A/73/850-S/2019/344), 19 Φεβρουαρίου 2020 (A/74/710-S/2020/129), 19 Μαρτίου 2020 (A/74/758), 20 Απριλίου 2020 (A/74/819) και 29 Σεπτεμβρίου 2020 (A/75/375-S/2020/958), καθώς και τις ρηματικές διακοινώσεις μας (notes verbales) με ημερομηνία 24 Φεβρουαρίου 2005 (Law of the Sea Bulletin, τόμος 57, σελ. 129), 20 Φεβρουαρίου 2013 (Law of the Sea Bulletin, τόμος 81, σελ. 23) και 2 Σεπτεμβρίου 2020 (A/74/1006). Οι θέσεις μας έχουν επίσης κοινοποιηθεί διμερώς στην Τουρκία.
Οι ισχυρισμοί αυτοί αγνοούν πλήρως τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας και τα δικαιώματα των νησιών της σε θαλάσσιες ζώνες τόσο στο Αιγαίο όσο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Πιο συγκεκριμένα, όλα τα νησιά, ανεξαρτήτως μεγέθους, απολαύουν: πρώτον, δικαιώματος χωρικών υδάτων έως 12 ναυτικά μίλια· και, δεύτερον, με εξαίρεση τους «βράχους που δεν μπορούν να συντηρήσουν ανθρώπινη διαβίωση ή δική τους οικονομική ζωή», δικαιώματος αποκλειστικής οικονομικής ζώνης (ΑΟΖ) και υφαλοκρηπίδας, με τον ίδιο τρόπο όπως κάθε άλλη χερσαία επικράτεια. Αυτός ο κανόνας ορίζεται σαφώς στο άρθρο 121 της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, η οποία αντικατοπτρίζει το εθιμικό διεθνές δίκαιο και, ως εκ τούτου, δεσμεύει και τα κράτη που δεν είναι συμβαλλόμενα μέρη της Σύμβασης.
Οι ισχυρισμοί της Τουρκίας ότι τα ελληνικά νησιά δεν παράγουν θαλάσσιες ζώνες πέραν των σημερινών χωρικών υδάτων των 6 ναυτικών μιλίων, αποτελούν κατάφωρη παραβίαση της προαναφερθείσας αρχής και προσβάλλουν το αδιαίρετο της εδαφικής ακεραιότητας και της κυριαρχίας της Ελλάδας. Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι η Τουρκία έχει από το 1995 κηρύξει ρητά απειλή πολέμου (casus belli) κατά της Ελλάδας, σε περίπτωση που η Ελλάδα επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα πέραν του σημερινού ορίου των 6 ναυτικών μιλίων. Παρά ταύτα, η Ελλάδα διατηρεί, και διά της παρούσης επιφυλάσσεται, του δικαιώματός της, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, να επεκτείνει τα χωρικά ύδατα όλων των νησιών της στα 12 ναυτικά μίλια.
Σύμφωνα με την πάγια θέση της Ελλάδας, η οποία αντικατοπτρίζεται και στην ελληνική εθνική νομοθεσία (κοινοποιηθείσα μέσω ρηματικής διακοίνωσης της 8ης Μαΐου 2012, Law of the Sea Bulletin, τόμος 79, σελ. 14), η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας ή της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης μεταξύ κρατών με έναντι ή παρακείμενες ακτές (τόσο ηπειρωτικές όσο και νησιωτικές) πρέπει να πραγματοποιείται σύμφωνα με τους εφαρμοστέους κανόνες του διεθνούς δικαίου, βάσει της γραμμής της ίσης απόστασης/μέσης γραμμής. Πράγματι, η σύγχρονη νομολογία των διεθνών δικαστηρίων για τη θαλάσσια οριοθέτηση επιβεβαιώνει την κεντρική σημασία της μέσης γραμμής, κατά την εφαρμογή των άρθρων 15, 74 και 83 της Σύμβασης, τα οποία αποτελούν μέρος του εθιμικού διεθνούς δικαίου.
Παρά τα ανωτέρω, η Τουρκία προβάλλει την «αρχή της ευθυδικίας», η οποία έχει προ πολλού απαξιωθεί στη νομολογία των οριοθετήσεων προς όφελος της καθιερωμένης μεθοδολογίας που βασίζεται στην ίση απόσταση. Η Τουρκία εμμένει επίσης σε μια επιλεκτική, παραπλανητική και εσφαλμένη ανάγνωση της σύγχρονης διεθνούς νομολογίας, σε μια προσπάθεια να προωθήσει μια ελαττωματική μεθοδολογία οριοθέτησης που θα αναδιαμόρφωνε τη γεωγραφία τόσο στο Αιγαίο όσο και στην Ανατολική Μεσόγειο.
Όσον αφορά την άκυρη «συμφωνία» που συνήφθη μεταξύ της Τουρκίας και της παράνομης αποσχιστικής οντότητας στο βόρειο τμήμα της Κύπρου, στην οποία αναφέρεται η επιστολή, υπενθυμίζεται ότι το έγγραφο αυτό παραβιάζει κατάφωρα τις αποφάσεις 541 (1983) και 550 (1984) του Συμβουλίου Ασφαλείας. Το ίδιο ισχύει και για τους αυθαίρετους ισχυρισμούς της Τουρκίας σε σχέση με την Κυπριακή Δημοκρατία, η οποία απολαμβάνει όλα τα δικαιώματα που της παρέχει το διεθνές δίκαιο όσον αφορά ολόκληρο το έδαφος της νήσου της Κύπρου, καθώς και τη θάλασσα που περιβάλλει τις ακτές της.
Σχετικά με το άκυρο «Μνημόνιο Συνεννόησης μεταξύ της Κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Τουρκίας και της Κυβέρνησης Εθνικής Συμφωνίας – Κράτος της Λιβύης για την οριοθέτηση Περιοχών Θαλάσσιας Δικαιοδοσίας στη Μεσόγειο» της 27ης Νοεμβρίου 2019, η Ελλάδα απορρίπτει τον ισχυρισμό της επιστολής ότι αυτό συνήφθη σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και ότι είναι έγκυρο και σε ισχύ. Η Τουρκία και η Λιβύη δεν έχουν κοινά θαλάσσια σύνορα λόγω της παρουσίας μεταξύ τους πολυάριθμων ελληνικών νησιών, συμπεριλαμβανομένης της Κρήτης και των Δωδεκανήσων. Το Μνημόνιο του 2019 αγνοεί τα θαλάσσια δικαιώματα των ελληνικών νησιών και, ως εκ τούτου, επιχειρεί και πάλι να αναδιαμορφώσει τη γεωγραφία προς όφελος της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο. Το Μνημόνιο του 2019 δεν έχει νομικές συνέπειες και δεν παράγει κανένα αποτέλεσμα, είτε για τα υποτιθέμενα μέρη του, είτε για την Ελλάδα, είτε για οποιοδήποτε άλλο κράτος. Αναφέρομαι στις επιστολές μας με ημερομηνία 9 Δεκεμβρίου 2019 (συνημμένη στην επιστολή μας της 14ης Φεβρουαρίου 2020, A/74/706), 19 Μαρτίου 2020 (A/74/758), 20 Απριλίου 2020 (A/74/819), 1 Ιουνίου 2020 (A/74/872), 29 Σεπτεμβρίου 2020 (A/75/375-S/2020/958), 17 Νοεμβρίου 2022 (A/77/604), 24 Απριλίου 2023 (A/77/865) και 17 Ιανουαρίου 2024 (A/78/718), καθώς και στις ρηματικές διακοινώσεις μας της 2ας Σεπτεμβρίου 2020 (A/74/1006), 5ης Αυγούστου 2025 (A/79/983) και 3ης Σεπτεμβρίου 2025 (A/79/1005).
Η επιστολή αναφέρεται, επιπλέον, στο Μνημόνιο Συνεννόησης μεταξύ της Κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Τουρκίας και της Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας – Κράτος της Λιβύης για τη συνεργασία στον τομέα των υδρογονανθράκων, που υπεγράφη στις 3 Οκτωβρίου 2022. Υπενθυμίζεται ότι η χώρα μου αντιτίθεται στη σύναψη αυτού του Μνημονίου στον βαθμό που επιχειρεί οποιαδήποτε άμεση ή έμμεση εφαρμογή του Μνημονίου του 2019 και έχει ήδη τονίσει ότι οποιαδήποτε ενέργεια εφαρμογής του Μνημονίου του 2022 που θίγει τα κυριαρχικά της δικαιώματα θα συνιστά παραβίαση του διεθνούς δικαίου. Για το θέμα του Μνημονίου του 2022, αναφέρομαι στην επιστολή μας με ημερομηνία 17 Νοεμβρίου 2022 (A/77/604).
Η Ελλάδα απορρίπτει επίσης τους αβάσιμους ισχυρισμούς της Τουρκίας κατά της Συμφωνίας μεταξύ της Κυβέρνησης της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου για την οριοθέτηση των αποκλειστικών οικονομικών ζωνών μεταξύ των δύο χωρών, η οποία υπεγράφη στο Κάιρο στις 6 Αυγούστου 2020. Η Συμφωνία αυτή συνήφθη μεταξύ κρατών με έναντι ακτές και επικαλυπτόμενα θαλάσσια δικαιώματα, σε πλήρη συμφωνία με τις σχετικές διατάξεις της Σύμβασης, όπως έχει ήδη τονιστεί στη ρηματική διακοίνωση της 2ας Σεπτεμβρίου 2020 (A/74/1006), καθώς και στις επιστολές μας της 29ης Σεπτεμβρίου 2020 (A/75/375-S/2020/958) και της 3ης Σεπτεμβρίου 2025 (A/79/1005).
Όσον αφορά το ζήτημα του θαλάσσιου χωροταξικού σχεδιασμού, μέσω της Υπουργικής Απόφασης υπ’ αρ. 43090/574 του Υπουργού και του Υφυπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας της Ελληνικής Δημοκρατίας, με ημερομηνία 17 Απριλίου 2025 (ΦΕΚ 229/Δ/17.04.2025), η Ελλάδα καθόρισε τέσσερις θαλάσσιες χωροταξικές μονάδες στις θαλάσσιες περιοχές όπου ασκεί κυριαρχία, κυριαρχικά δικαιώματα ή δικαιοδοσία. Ο καθορισμός αυτός έγινε με σκοπό τη θέσπιση θαλάσσιων χωροταξικών σχεδίων προς εκπλήρωση των υποχρεώσεων της Ελλάδας βάσει της Οδηγίας 2014/89/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα εξωτερικά όρια αυτών των μονάδων έχουν σχεδιαστεί σύμφωνα με την υφιστάμενη εθνική νομοθεσία και σε πλήρη συμμόρφωση με τη Σύμβαση, καθώς και τις συμφωνίες οριοθέτησης που ισχύουν μεταξύ της Ελλάδας και των γειτονικών της χωρών.
Ειδικότερα, όσον αφορά τις περιοχές της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ (όταν αυτή κηρυχθεί) όπου δεν υπάρχει ακόμη συμφωνία οριοθέτησης, τα σχετικά όρια του θαλάσσιου χωροταξικού σχεδιασμού καθορίζονται από τη μέση γραμμή, όπως περιγράφεται στο άρθρο 2 (1) του Νόμου 2289/1995, όπως τροποποιήθηκε από το άρθρο 156 (1) του Νόμου 4001/2011 (ΦΕΚ 179/Α/22.8.2011, βλ. επίσης Law of the Sea Bulletin, τόμος 79, σελ. 14).
Σε αυτό το πλαίσιο, επιτρέψτε μου να τονίσω ότι, από το υπόμνημα του χάρτη που επισυνάπτεται στην προαναφερθείσα Υπουργική Απόφαση, καθίσταται σαφές ότι η μέση γραμμή ορίζει τα εξωτερικά όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας προσωρινά, «μέχρι τη σύναψη συμφωνιών οριοθέτησης με γειτονικά κράτη των οποίων οι ακτές είναι έναντι ή παρακείμενες της Ελλάδας».
Η Ελλάδα απορρίπτει τον ισχυρισμό της Τουρκίας ότι ορισμένες από τις ελληνικές θαλάσσιες χωροταξικές μονάδες παραβιάζουν περιοχές θαλάσσιας δικαιοδοσίας της Τουρκίας, καθώς οι μονάδες έχουν σχεδιαστεί σε πλήρη συμφωνία με το διεθνές δίκαιο και συνάδουν με την κρατική πρακτική σε μη οριοθετημένες θαλάσσιες περιοχές.
Αντιθέτως, ο χάρτης με τίτλο «Χάρτης θαλάσσιου χωροταξικού σχεδιασμού Τουρκίας», μαζί με τις πληροφορίες υπό τον τίτλο «Βασικά στοιχεία για τα θαλάσσια ύδατα» που αναρτήθηκαν στην πλατφόρμα Maritime Spatial Planning Global (MSPglobal) από την Τουρκία, αγνοούν προκλητικά την κυριαρχία της Ελλάδας σε «πολυάριθμα μικρά νησιά, νησίδες και βράχους στο Αιγαίο», παρά το γεγονός ότι η κυριαρχία αυτή είναι σαφώς και οριστικά εδραιωμένη από σχετικές διεθνείς συνθήκες. Πιο συγκεκριμένα: τα υποτιθέμενα εξωτερικά όρια της τουρκικής υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο που απεικονίζονται στον χάρτη αγνοούν πλήρως τα θαλάσσια δικαιώματα πολλαπλών ελληνικών νησιών· οι αποφάσεις παραχώρησης περιοχών αδειοδότησης στην Τουρκική Εταιρεία Πετρελαίου (TPAO), καθώς και η απόφαση ανακήρυξης «ειδικής προστατευόμενης περιβαλλοντικής περιοχής» (όλες αυτές οι περιοχές απεικονίζονται στον τουρκικό χάρτη) είναι άκυρες στον βαθμό που παραβιάζουν περιοχές ελληνικής θαλάσσιας δικαιοδοσίας· και ομοίως, η πρόσφατα κηρυχθείσα «προστατευόμενη θαλάσσια περιοχή Φετιγιέ-Κας» και η «προστατευόμενη θαλάσσια περιοχή Βορείου Αιγαίου», που θεσπίστηκαν μονομερώς από την Τουρκία σε περιοχές της ανοικτής θάλασσας, είναι άκυρες διότι κανένα κράτος δεν επιτρέπεται να θεσπίζει προστατευόμενες θαλάσσιες περιοχές πέραν της εθνικής του δικαιοδοσίας. Είναι, επίσης και σε κάθε περίπτωση, άκυρες στον βαθμό που επικαλύπτουν την ελληνική υφαλοκρηπίδα. Όλα τα ζητήματα που εγείρονται από τον τουρκικό χάρτη και τα συνοδευτικά δεδομένα έχουν ήδη κοινοποιηθεί λεπτομερώς και διμερώς στην Τουρκία, μέσω της ρηματικής διακοίνωσης υπ’ αρ. 1953 της πρεσβείας μας στην Άγκυρα, με ημερομηνία 17 Οκτωβρίου 2025.
Η Ελλάδα επιφυλάσσεται όλων των νόμιμων δικαιωμάτων της και επιθυμεί να επαναλάβει την ισχυρή δέσμευσή της για την επίλυση της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας/αποκλειστικής οικονομικής ζώνης με την Τουρκία στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο με ειρηνικά μέσα, με καλή πίστη και σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο.
Θα σας ήμουν ευγνώμων εάν η παρούσα επιστολή μπορούσε να κυκλοφορήσει ως έγγραφο της Γενικής Συνέλευσης, υπό το θέμα 75 της ημερήσιας διάταξης, και να δημοσιευθεί στον ιστότοπο του Τμήματος Ωκεάνιων Υποθέσεων και του Δικαίου της Θάλασσας, καθώς και στην επόμενη έκδοση του Δελτίου για το Δίκαιο της Θάλασσας (Law of the Sea Bulletin).
(Υπογραφή)
Αγλαΐα Μπαλτά
Πρέσβης
Μόνιμη Αντιπρόσωπος
==============================
Ακολουθούν οι πρωτότυπες επιστολές.
Τουρκίας
Loading...
Reload document 
Open in new tab
==============================
Ελλάδος
Loading...