Και δύο νέα γεωτρύπανα 7ης γενιάς η Τουρκία για μεγαλύτερα βάθη.

Του Αντώνη Βασιλείου.

Η Τουρκία παρέλαβε πρόσφατα δύο νέα πλωτά γεωτρύπανα (drillships), τα οποία αγόρασε από τη νορβηγική εταιρεία Eldorado Drilling.

Η Τουρκία διαθέτει επί του παρόντος έξι (6) πλωτά γεωτρύπανα (drillships) υπό τη διαχείριση της κρατικής εταιρείας TPAO:

1. Fatih (6ης γενιάς) – πρώτο drillship, εντάχθηκε το 2017.

2. Yavuz (6ης γενιάς) – δεύτερο drillship, αγοράστηκε το 2018.

3. Kanuni (6ης γενιάς) – τρίτο drillship, εντάχθηκε το 2020.

4. Abdülhamid Han (7ης γενιάς) – τέταρτο πλοίο, αγοράστηκε το 2021.

5. West Draco (7ης γενιάς) – αγοράστηκε το 2025 από Eldorado Drilling.

6. West Dorado (7ης γενιάς) – αγοράστηκε παράλληλα με το Draco το 2025.

Τα δύο νέα γεωτρύπανα είναι:

• West Draco

• 

• West Dorado

• 

Σύμφωνα με τουρκικά ΜΜΕ και δηλώσεις του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν (στις 17 Ιουλίου 2025), η κρατική εταιρεία πετρελαίου TPAO απέκτησε τα δύο αυτά γεωτρύπανα για έρευνες φυσικού αερίου σε μεγάλα βάθη. Με την προσθήκη των δύο νέων γεωτρυπάνων, ο στόλος της τουρκικής εταιρείας πετρελαίου TPAO (Türkiye Petrolleri Anonim Ortaklığı) πλέον περιλαμβάνει έξι τέτοιες μονάδες, καθιστώντας την Τουρκία την τέταρτη χώρα στον κόσμο, όσον αφορά την κατοχή πλωτών γεωτρυπάνων.

Συγκεκριμένες λεπτομέρειες για τα δύο νέα γεωτρύπανα:

• Το ένα γεωτρύπανο έχει προορισμό τη Λιβύη, όπου θα συμμετάσχει σε συμφωνημένες έρευνες.

• Το δεύτερο θα χρησιμοποιηθεί στα ανοικτά των ακτών του Τάσουτζου (Taşucu) στη Μερσίνα της νότιας Τουρκίας.

• Το κόστος αγοράς αναφέρεται ότι ήταν περίπου 245 εκατ. δολάρια ανά γεωτρύπανο. Μετά τη μεταφορά στην Τουρκία, θα υποβληθούν σε συντήρηση και επιθεώρηση πριν τεθούν σε λειτουργία

• Η εκτιμώμενη δαπάνη για τη συντήρηση και την επανενεργοποίηση των δύο πλωτών γεωτρυπάνων West Draco και West Dorado, πριν τεθούν σε επιχειρησιακή λειτουργία από την TPAO, ανέρχεται περίπου σε 80 εκατομμύρια δολάρια ανά μονάδα.

• Τα δύο πλοία φέρονται να είχαν τεθεί σε αδράνεια για 1–2 χρόνια με κάποια μορφή προστασίας μέχρι τη μεταφορά τους.

• Λαμβάνοντας υπόψη την ανάγκη για διεθνή πιστοποίηση (dual-BOP, MPD), η ενεργοποίησή τους πιθανότατα θα διαρκέσει 4 έως 6 μήνες, αν η προηγούμενη συντήρηση ήταν κατάλληλη.

• Σε περίπτωση μεγαλύτερης αδρανοποίησης ή προβλημάτων διατήρησης, το χρονοδιάγραμμα θα μπορούσε να επεκταθεί σε 6–9 μήνες ή και περισσότερο αν απαιτούνται σημαντικές επισκευές ή αναβαθμίσεις.

Όπως φαίνεται από το επόμενο καλοκαίρι θα αρχίσουν οι προκλήσεις στην Μεσόγειο.