Από ανάρτηση του Αντγου (εα) Καταγά Νικολάου στο Facebook.
Ο ανταγωνισμός των πολιτικών κομμάτων με στόχο την ψηφοθηρία, έχει οδηγήσει σταδιακά στην λήψη ανεπίτρεπτων αποφάσεων μειώσεως της στρατιωτικής θητείας. Αποτέλεσμα τούτου είναι να έχει φτάσει αυτή πλέον σε επίπεδα τραγικά για την Χώρα μας , συνηγορούντος προς τούτο βέβαια και του εντόνου δημογραφικού προβλήματος που αντιμετωπίζει η Πατρίδα μας.
Ένεκα των αιτιών αυτών αφ` ενός μεν έχει καταστεί αναμφισβήτητα εξαιρετικά δυσχερής η πραγματοποίηση ρεαλιστικής και ουσιαστικής εκπαίδευσης, στοιχείο που αναμφίβολα αποτελεί αδιαπραγμάτευτο παράγοντα για την επιχειρησιακή κατάσταση της κάθε Μονάδας και αφετέρου, έχουν δημιουργηθεί εξαιρετικά δυσχερείς και αφόρητες συνθήκες, όχι μόνο εργασίας αλλά ακόμα και διεξαγωγής της καθημερινής υπηρεσίας για όλο αδιακρίτως το προσωπικό, κληρωτό και μόνιμο.
Αυτή η εξαιρετικά δυσχερής, αν όχι τραγική κατάσταση, έχει φέρει τους Διοικητές των Μονάδων σε απόγνωση, λόγω της αντικειμενικής αδυναμίας τους για την αντιμετώπιση της δυσχερούς κατάστασης και την επίλυση των αδιαλείπτως προκυπτόντων προβλημάτων. Εκ των πραγμάτων πλέον έχει καταστεί αναμφίβολα αναπόφευκτη η, έστω και μικρή αύξηση της στρατιωτικής θητείας των Κληρωτών οπλιτών.
Η πολιτική όμως ηγεσία των ενόπλων δυνάμεων κωφεύει συστηματικά, παραμένουσα πιστή στην γραμμή, όχι μόνο του κυβερνώντος κόμματος, αλλά και την επικρατούσα αντίληψη όλων ανεξαιρέτως των υπολοίπων κομμάτων. Έχοντας όμως υπόψη την γνωστή παροιμία του θυμόσοφου Ελληνικού Λαού, σύμφωνα με την οποία «Αν δεν σπάσεις αυγά δεν γίνεται ομελέτα», και με την κατάσταση να έχει φτάσει στο απροχώρητο, η ανάγκη για την λήψη άμεσων αποφάσεων, εκτός από αδήριτη, έχει πλέον καταστεί και ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΗ!!!
Προφανέστατα όμως ο μοναδικός τρόπος βελτίωσης της υφισταμένης κατάστασης, δηλαδή το «σπάσιμο των αυγών», είναι η έστω και μικρή αύξηση της θητείας. Υπάρχει όμως τρόπος λήψεως, μιας τόσο δύσκολης αν όχι και οδυνηρής τέτοιας απόφασης, χωρίς την δημιουργία ίσως εξαιρετικά δυσμενών επιπτώσεων, σε βάρος του κυβερνώντος κόμματος?
Τρόποι υπάρχουν και ενδεχομένως να είναι και αρκετοί. Το επιδιωκόμενο όμως είναι ο τρόπος αυτός να εξασφαλίζει την επιβαλλόμενη αντικειμενικότητα, ώστε τα βάρη και οι συνέπειες εξ αυτής να κατανέμονται δίκαια και αναλογικά προς όλες τις κατευθύνσεις και για OΛΟΥΣ.
Στο εύλογο ερώτημα, «πώς θα ήταν δυνατόν να επιτευχθεί τούτο», ένας τρόπος, που με βάση τις εμπειρίες που αποκομίσθηκαν από την ζωή σαράντα και πλέον ετών στις Ένοπλες Δυνάμεις, εκτιμώ ότι θα ήταν δυνατόν να διαμορφωθεί στο πλαίσιο που εκτενέστερα περιγράφεται ακολούθως.
Έστω λοιπόν ότι η διάρκεια της θητείας αυξάνεται στους 15 μήνες. Είναι όμως σωστό και δίκαιο να υπηρετεί ο κληρωτός,, που η Μονάδα του π.χ. εδρεύει στην Θεσσαλονίκη, ή ακόμα και στην Αλεξανδρούπολη, όπου πιθανόν να είναι και ο τόπος της μόνιμης κατοικίας του, τον ίδιο χρόνο με τον καταγόμενο από την Καλαμάτα, το Μεσολόγγι, Αθήνα κ.λπ. συνάδελφό του, που υπηρετεί σε ΠΛΑΤΗ, ΚΑΡΑΓΑΤΣ, ΛΗΜΝΟ, ΒΡΑΧΟΝΗΣΊΔΑ ΠΑΝΑΓΙΑ, ΦΑΡΜΑΚΟΝΗΣΙ κλπ.? Ασφαλώς και, χωρίς την παραμικρή αμφιβολία, δεν είναι.
Επιβάλλεται επομένως να καταταγούν οι Μονάδες σε μια κλίμακα, ανάλογα με τον βαθμό δυσκολίας τους, ο οποίος ακόμα και στο εσωτερικό των Μονάδων είναι δυνατόν να διαφέρει εξ αιτίας διαφορετικών αποστολών και υποχρεώσεων των Υπομονάδων. Ανάλογα όμως με τον βαθμό δυσκολίας της Μονάδας, Υπομονάδας , αλλά ενίοτε ίσως και του Τμήματος, ο κάθε κληρωτός θα συγκεντρώνει ένα σύνολο ημερών θητείας με ορισμένο συντελεστή δυσκολίας, ο οποίος θα μειώνει αναλογικά και την διάρκεια της θητείας του.
Παραδείγματος χάριν ένας κληρωτός με 60 ημέρες συνολικής παραμονής στο φυλάκιο 7 στο Κάραγατς, θα ήταν δυνατόν να πριμοδοτηθεί με ένα ποσοστό 50% και ως εκ τούτου να μειωθεί η διάρκεια της θητείας του κατά 30 ημέρες. Εξυπακούεται ότι για το αποσπασμένο προσωπικό θα μετράει ο βαθμός δυσκολίας που βρίσκεται η Μονάδα στην οποία θα αποσπάται. Ως είναι αυτονόητο, η εντοπιότητα για τον κληρωτό θα περιορίζει τον βαθμό δυσκολίας της Μονάδας του στο ελάχιστο.
Η θέσπιση ενός τέτοιου συστήματος είναι σαφέστατα δίκαιη και θα έχει ευμενή αντίκτυπο, λόγω της αντικειμενικότητάς του, και στον χώρο των κληρωτών, για τους οποίους προφανέστατα θα αποτελεί επιβεβαίωση του αισθήματος δικαιοσύνης, αναγνωρισιμότητα της προσπάθειάς τους και ηθική επιβράβευση από την Πατρίδα.
Αναμφίβολα η υιοθέτηση ενός κάπως έτσι διαμορφωμένου ή, έστω συναφούς συστήματος, δημιουργεί επιπλέον έργο στα Γραφεία Προσωπικού των Μονάδων, το οποίο όμως είναι δυνατόν να αμβλυνθεί στο ελάχιστον με την επεξεργασία ενός ειδικού προγράμματος στον υπολογιστή. Με έναν τέτοιο τρόπο, η θεωρητικά 15μηνος θητεία, είναι εφικτό να μεταπέσει ακόμη και σε δωδεκάμηνη για ένα όχι ευκαταφρόνητο ποσοστό των κληρωτών οπλιτών και αναμένεται συνεπώς, ότι θα τύχει της ευμενούς αποδοχής του από την συντριπτική πλειοψηφία εξ αυτών.
Επομένως το επιχείρημα δεν φαίνεται ότι θα είναι οδυνηρό, ενώ αντιθέτως τα προσδοκώμενα οφέλη δεν είναι καθόλου απίθανο να είναι τεράστια με βασικότερο εξ αυτών την σημαντική βελτίωση του ΗΘΙΚΟΥ και κατά συνέπεια της ΜΑΧΗΤΙΚΗΣ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑΣ των Μονάδων.
ΙΔΟΥ Η ΡΟΔΟΣ, ΙΔΟΥ ΚΑΙ (ΤΑ ΑΥΓΑ)!!!!!