Επιστολή με ημερομηνία 22 Οκτωβρίου, υπέβαλε η μόνιμη αντιπρόσωπος της Ελλάδας στον ΟΗΕ Αγλαΐα Μπαλτά, με την οποία καταγγέλλει το τουρκολιβυκό μνημόνιο ως ένα παράτυπο και παράνομο κείμενο το οποίο αγνοεί πλήρως την παρουσία πολυάριθμων ελληνικών νησιών, περιλαμβανομένων των Δωδεκανήσων και της Κρήτης, και των δικαιωμάτων τους σε θαλάσσιες ζώνες πέρα από τα χωριά ύδατα.
Ακολουθεί η εν λόγω επιστολή σε μετάφραση Αντώνη Βασιλείου :
| Ηνωμένα Έθνη Γενική Συνέλευση |
A/81/455 |
Θέμα 74 της ημερήσιας διάταξης
Ωκεανοί και δίκαιο της θάλασσας
Επιστολή της 22ας Οκτωβρίου 2026 της Μόνιμης Αντιπροσώπου της Ελλάδας στα Ηνωμένα Έθνη προς τον Γενικό Γραμματέα
Κατ’ εντολή της Κυβέρνησής μου, έχω την τιμή να γνωστοποιήσω τα ακόλουθα σχετικά με την πρόσφατη υποτιθέμενη κύρωση, από τη Βουλή των Αντιπροσώπων της Λιβύης, του «Μνημονίου Συνεννόησης μεταξύ της Κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Τουρκίας και της Κυβέρνησης Εθνικής Συμφωνίας-Κράτους της Λιβύης σχετικά με την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών δικαιοδοσίας στη Μεσόγειο», που υπεγράφη στις 27 Νοεμβρίου 2019.
Το Μνημόνιο συνήφθη παρά το γεγονός ότι η Τουρκία και η Λιβύη δεν έχουν ούτε παρακείμενες ούτε αντικείμενες ακτές και, κατά συνέπεια, δεν έχουν κοινά θαλάσσια σύνορα. Αγνοεί πλήρως την παρουσία πολυάριθμων ελληνικών νήσων, μεταξύ των οποίων η Κρήτη και τα Δωδεκάνησα, καθώς και το δικαίωμά τους να παράγουν θαλάσσιες ζώνες πέραν της αιγιαλίτιδας ζώνης. Η προκύπτουσα οριοθέτηση ισοδυναμεί με κατάφωρη αναδιαμόρφωση της γεωγραφίας, κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου της θάλασσας, όπως αυτό αποτυπώνεται στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας και στην καθιερωμένη πρακτική οριοθέτησης. Το Μνημόνιο είναι, επομένως, παράνομο σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και η πρόσφατη υποτιθέμενη κύρωσή του από τη Βουλή των Αντιπροσώπων της Λιβύης ούτε μπορεί να του προσδώσει οποιοδήποτε νομικό αποτέλεσμα ούτε να μεταβάλει τη νομική του φύση ως άκυρου και ανίσχυρου, χωρίς να παράγει κανένα νομικό αποτέλεσμα.
Κατά συνέπεια, η Ελλάδα απορρίπτει το Μνημόνιο στο σύνολό του. Συναφώς, γίνεται αναφορά στην επιστολή της 9ης Δεκεμβρίου 2019 της Μόνιμης Αντιπροσώπου της Ελλάδας στα Ηνωμένα Έθνη προς τον Γενικό Γραμματέα, η οποία επισυνάπτεται στην επιστολή της της 14ης Φεβρουαρίου 2020 (A/74/706), καθώς και στις επιστολές της 19ης Μαρτίου 2020 (A/74/758), της 20ής Απριλίου 2020 (A/74/819), της 1ης Ιουνίου 2020 (A/74/872), της 15ης Φεβρουαρίου 2021 (A/75/753), της 17ης Νοεμβρίου 2022 (A/77/604), της 24ης Απριλίου 2023 (A/77/865) και της 17ης Ιανουαρίου 2024 (A/78/718) των Μόνιμων Αντιπροσώπων της Ελλάδας στα Ηνωμένα Έθνη, καθώς και στις ρηματικές διακοινώσεις της 2ας Σεπτεμβρίου 2020 (A/74/1006), της 5ης Αυγούστου 2025 (A/79/983) και της 3ης Σεπτεμβρίου 2025 (A/79/1005) της Μόνιμης Αντιπροσωπείας της Ελλάδας στα Ηνωμένα Έθνη.
Η Ελλάδα επιθυμεί επίσης να υπογραμμίσει ότι κάθε πράξη που υποτίθεται ότι εκδόθηκε κατ’ εφαρμογή του παρόντος Μνημονίου, συμπεριλαμβανομένου του νομοσχεδίου κύρωσης, καθώς και κάθε πράξη που υποτίθεται ότι βασίζεται στις παράνομες συντεταγμένες που περιέχονται σε αυτό, αντιβαίνει στο διεθνές δίκαιο και δεν παράγει κανένα νομικό αποτέλεσμα. Συναφώς, η Ελλάδα επαναλαμβάνει την αντίθεσή της και διαμαρτύρεται έντονα για τη σύναψη του «Μνημονίου Συνεννόησης μεταξύ της Κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Τουρκίας και της Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας-Κράτους της Λιβύης σχετικά με τη συνεργασία στον τομέα των υδρογονανθράκων», που υπεγράφη στις 3 Οκτωβρίου 2022, στον βαθμό που αυτό επιδιώκει να υλοποιήσει το Μνημόνιο του 2019 ή άλλως βασίζεται στην υποτιθέμενη οριοθέτηση που περιέχεται σε αυτό. Η Ελλάδα υπογραμμίζει περαιτέρω ότι κάθε ενέργεια που πραγματοποιείται κατ’ υποτιθέμενη εφαρμογή του Μνημονίου που υπεγράφη στις 3 Οκτωβρίου 2022 και παραβιάζει τα κυριαρχικά δικαιώματα ή τη δικαιοδοσία της Ελλάδας συνιστά παράβαση του διεθνούς δικαίου, για την οποία η Ελλάδα επιφυλάσσεται των δικαιωμάτων της.
Υπό το πρίσμα των ανωτέρω, η κύρωση του Μνημονίου του 2019 είναι και θα παραμείνει με την επιφύλαξη των δικαιωμάτων που απορρέουν για την Ελλάδα από το διεθνές δίκαιο, καθώς και των θέσεων που έχει εκφράσει η Ελλάδα σχετικά με τις αξιώσεις της Λιβύης για θαλάσσιες ζώνες, οι οποίες αντιβαίνουν στο διεθνές δίκαιο. Ειδικότερα, όσον αφορά την «επίσημη θέση της Λιβύης σχετικά με τα εξωτερικά όρια της υφαλοκρηπίδας της στη Μεσόγειο Θάλασσα» (συμπεριλαμβανομένων των σχετικών συντεταγμένων και του χάρτη που περιλαμβάνονται στο παράρτημα της ρηματικής διακοίνωσης της 27ης Μαΐου 2025 της Μόνιμης Αντιπροσωπείας της Λιβύης στα Ηνωμένα Έθνη προς τον Γενικό Γραμματέα (A/79/916)), η Ελλάδα θεωρεί ότι οι αξιώσεις της Λιβύης είναι αναπόδεικτες και νομικά αβάσιμες. Συναφώς, η Ελλάδα επαναλαμβάνει τη θέση της, όπως αυτή διατυπώνεται στη ρηματική διακοίνωση της 3ης Σεπτεμβρίου 2025 της Μόνιμης Αντιπροσωπείας της Ελλάδας στα Ηνωμένα Έθνη προς τον Γενικό Γραμματέα (A/79/1005).
Τέλος, επιφυλασσόμενη όλων των δικαιωμάτων της, η Ελλάδα επαναλαμβάνει την έντονη δέσμευσή της να επιλύει κάθε ζήτημα οριοθέτησης με γειτονικές χώρες στη Μεσόγειο με ειρηνικά μέσα, καλή τη πίστει και σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο της θάλασσας, όπως έχει αποδείξει με τις συμφωνίες θαλάσσιας οριοθέτησης που έχει συνάψει με την Ιταλία και την Αίγυπτο.
Θα σας ήμουν ευγνώμων εάν η παρούσα επιστολή κυκλοφορούσε ως έγγραφο της Γενικής Συνέλευσης, στο πλαίσιο του θέματος 74 της ημερήσιας διάταξης, και δημοσιευόταν στον ιστότοπο της Διεύθυνσης Ωκεάνιων Υποθέσεων και Δικαίου της Θάλασσας και στην επόμενη έκδοση του Δελτίου Δικαίου της Θάλασσας.
(Υπογραφή) Αγλαΐα Μπάλτα
Πρέσβειρα
Μόνιμη Αντιπρόσωπος
Ακολουθεί η πρωτότυπη επιστολή στην Αγγλική :
Loading...
Reload document 
Open in new tab