Ένας γενικευμένος πόλεμος Ισραήλ – Χεζμπολάχ θα καταβρoχθίσει τη Μέση Ανατολή.


Γράφει ο Αντιστράτηγος (ε.α.) Αντώνης Βασιλείου*.

Μετά από εννέα μήνες βίαιων συγκρούσεων στη Γάζα, το Ισραήλ και η Λιβανέζικη Χεζμπολάχ φαίνονται έτοιμες να κλιμακώσουν τις συνεχιζόμενες εχθροπραξίες σε έναν ευρύτερο πόλεμο. Πράγματι, και από τις δύο πλευρές ακούγονται ιαχές πολέμου, καθώς το Ισραήλ ολοκληρώνει τις βαριές επιχειρήσεις στη Γάζα και ετοιμάζεται να στραφεί στο μέτωπο του Λιβάνου, δεσμευμένο να διασφαλίσει μια διαρκή ήττα του βόρειου εχθρού του.

Ο Λίβανος και η Χεζμπολάχ ανταλλάσσουν διασυνοριακά πυρά από τις 8 Οκτωβρίου, μία ημέρα μετά την επίθεση της Χαμάς στο Ισραήλ. Και τα δύο μέρη αύξησαν τη απειλητική ρητορική και τις ενέργειές τους έκτοτε, επεκτείνοντας το εύρος και την κλίμακα των στρατιωτικών τους επιχειρήσεων, στοχεύοντας όλο και πιο σημαντικές προσωπικότητες και τοποθεσίες, ενώ υπόσχονταν έναν ευρύτερο αιματηρό πόλεμο. Η κατάσταση φαίνεται να ξεφεύγει από την κανονική δομή αποτροπής που δημιουργήθηκε μετά τον πόλεμο του 2006 μεταξύ των δύο μερών.

Οι Ισραηλινοί ηγέτες δεν κάνουν πίσω σε δημόσιες δηλώσεις, με τον Ισραηλινό υπουργό Άμυνας Yoav Gallant να επαναλαμβάνει προηγούμενες απειλές, ότι η χώρα του θα στείλει τον Λίβανο «πίσω στη πέτρινη εποχή». Αυτή και παρόμοια ρητορική από τον πρωθυπουργό Benjamin Netanyahu υπογραμμίζουν την προθυμία του Ισραήλ να εισβάλει στον Λίβανο.

Η ρητορική της Χεζμπολάχ δεν διαφέρει, αν και η ίδια και ο χορηγός της, το Ιράν, φαίνονται λιγότερο διατεθειμένοι να ξεκινήσουν έναν πλήρη πόλεμο. Ωστόσο, ο ηγέτης της Χεζμπολάχ Χασάν Νασράλα στις 26 Ιουνίου ισχυρίστηκε ότι ένας μελλοντικός αγώνας δεν θα έχει «κανόνες και κόκκινες γραμμές», υπογραμμίζοντας την ικανότητα της οργάνωσης να χτυπήσει κρίσιμες υποδομές και να βλάψει το Ισραήλ εντός της επικράτειας του.

Η κατάσταση είναι επισφαλής. Η μεγαλύτερη απειλή για το Ισραήλ είναι η Χεζμπολάχ. Ένα γεγονός που οι ηγέτες και των δύο ομάδων καταλαβαίνουν πολύ καλά. Η Χεζμπολάχ εκτιμά ότι πρέπει να προβάλει δύναμη και υποστήριξη για την Παλαιστίνη, στο πλαίσιο της ευρύτερης αντιστασιακής της ιδεολογίας για να διατηρήσει τη νομιμότητα στη βάση υποστήριξής της. Αυτή η ιδεολογία, καλώς ή κακώς, οδηγεί τη σκέψη της, που σημαίνει ότι δεν μπορεί να υποχωρήσει εν μέσω μιας μάχης με τους Ισραηλινούς.

Σε αυτό το σενάριο, όλοι οι δρόμοι οδηγούν σε σύγκρουση. Το Ισραήλ είναι πολύ πιθανό να επιλέξει τη βία για να επιτρέψει την επιστροφή περίπου 96.000 πολιτών στις βόρειες πόλεις του. Αυτό δεν λέει τίποτα για τους Ισραηλινούς με επιρροή που εξακολουθούν να πιστεύουν ότι η χώρα τους μπορεί και πρέπει να νικήσει τη Χεζμπολάχ μετά από δύο προηγούμενες ντροπιαστικές ήττες στον Λίβανο.

Το Ισραήλ δεν θα δεσμευτεί για μια πλήρη, μόνιμη κατάπαυση του πυρός στη Γάζα και η Χαμάς είναι απίθανο να απομακρυνθεί από τα αιτήματά της, δηλαδή πλήρη ισραηλινή αποχώρηση και μόνιμη κατάπαυση του πυρός. Χωρίς συμφωνία, η Χεζμπολάχ είναι απίθανο να προχωρήσει σε μονομερή κατάπαυση του πυρός με το Ισραήλ, παρ’ όλες τις προσπάθειες των ΗΠΑ για την επίτευξη θετικών, ειρηνικών αποτελεσμάτων.

Το αποτέλεσμα είναι ένας πόλεμος μεταξύ της Χεζμπολάχ και του Ισραήλ,  ένας πόλεμος που σχεδόν σίγουρα σύρει τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου είναι κύριος της πολιτικής των ΗΠΑ, χειραγωγώντας τακτικά την Ουάσιγκτον για να υποστηρίξει τις φιλοδοξίες του. Εκτιμάται ότι η Ουάσιγκτον δεν θα πει όχι στο Ισραήλ, αφού παρείχε τυφλή υποστήριξη στο Τελ Αβίβ μέχρι αυτό το σημείο και όταν τα αμερικανικά αεροσκάφη αρχίσουν να σφυροκοπούν την κοιλάδα Beqaa, ο κίνδυνος ενός ευρύτερου περιφερειακού πολέμου θα αυξηθεί σημαντικά, θέτοντας τα αμερικανικά στρατεύματα που διατηρούν απομακρυσμένες τοποθεσίες στη Συρία, το Ιράκ και την Ιορδανία σε υψηλό κίνδυνο επιθέσεων από Ιράν ή τις διάφορες πολιτοφυλακές.

Σε αυτό το σενάριο, άλλα περιφερειακά προβλήματα θα κλιμακωθούν. Η μετατόπιση πληθυσμού θα έχει εξωπεριφερειακές επιπτώσεις, επιδεινώνοντας τις συνεχιζόμενες κρίσεις στο Ιράκ, τη Συρία και τον Λίβανο. Αυτό θα αναγκάσει τελικά έναν ανείπωτο αριθμό ανθρώπων να φύγουν για την Ευρώπη ή άλλες περιφερειακές χώρες που αντιμετωπίζουν ήδη προβλήματα σταθερότητας, συμπεριλαμβανομένης της Ιορδανίας. Ένα τέτοιο αποτέλεσμα θα ήταν παράλληλο ή θα υπερέβαινε τη μεταναστευτική κρίση του 2015 – 16, παρουσιάζοντας ένα σημαντικό πρόβλημα για την Ευρώπη εν μέσω του πολέμου στην Ουκρανία και της ανερχόμενης ακροδεξιάς.

Οι πόροι και η προσοχή θα πρέπει να στραφούν προς την αντιμετώπιση αυτών των ζητημάτων, αφαιρώντας την ενοποιημένη αλλά ξεφτισμένη υποστήριξη προς την Ουκρανία. Ακόμη χειρότερα, θα αποσπούσε την προσοχή των Ηνωμένων Πολιτειών από την τόσο αναγκαία στρατηγική στροφή τους στον Ειρηνικό και την Ανατολική Ασία, όπου η Κίνα σίγουρα απολαμβάνει μια βαλτωμένη Ουάσιγκτον. Αυτό δεν λέει τίποτα για τον αρνητικό αντίκτυπο που θα είχε ένας πόλεμος στον Λίβανο στις προτεραιότητες των ΗΠΑ σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή, χωρίς να περιορίζεται στις προσπάθειες ενσωμάτωσης της περιοχής πολιτικά, οικονομικά και αμυντικά.

Τέλος, με το παγκόσμιο σύστημα βοήθειας να έχει φτάσει στα όριά του, ο αντίκτυπος της ευρύτερης αποσταθεροποίησης στο σύστημα, θα άφηνε τις περισσότερες συνεχιζόμενες ανθρωπιστικές κρίσεις στο έλεος τους.

Τελικά, οι κίνδυνοι που συνδέονται με έναν πόλεμο Ισραήλ-Χεζμπολάχ αποτελούν ένα σενάριο καταστροφής και μια καταιγίδα πυρκαγιάς με απρόβλεπτες συνέπειες.

Με πληροφορίες από : nationalinterest.org

* Ο Αντώνης Βασιλείου είναι Αντιστράτηγος ΜΧ (εα), Διπλωματούχος Πολιτικός Μηχανικός, MSc Επιχειρησιακός Ερευνητής, τ. Σύμβουλος ΟΑΣΕ επί Συμβατικών Εξοπλισμών και τ. Μελετητής των Συστημάτων Διοικήσεως και Ελέγχου Πληροφοριών του ΝΑΤΟ.

 


Leave a Reply

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

© 2024 Antonios L Vasileiou

You cannot copy content of this page