Αναστέλει η Τουρκία την εφαρμογή της Συνθήκης για τον έλεγχο των Συμβατικών Εξοπλισμών CFE Treaty.


Γράφει ο Αντγος (εα) Αντώνης Βασιλείου, διατελέσας επί 2 χρόνια Στρατιωτικός Σύμβουλος στον ΟΑΣΕ για θέματα CFE Treaty.

Η Συνθήκη για τις Συμβατικές Ένοπλες Δυνάμεις στην Ευρώπη γνωστή ως CFE Treaty, έχει ως περιοχή εφαρμογής την περιοχή από τις ευρωπαϊκές ακτές του Ατλαντικού Ωκεανού μέχρι τα Ουράλια όρη (Atlantic to the Urals ATTU Zone). Υπογράφηκε στο Παρίσι στις 19 Νοεμβρίου 1990 από τις παρακάτω χώρες :

Δημοκρατία της Αρμενίας, Δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν, Δημοκρατία της Λευκορωσίας, Βασίλειο του Βελγίου, Δημοκρατία της Βουλγαρίας, Καναδά, Τσεχία, Βασίλειο της Δανίας, Γαλλική Δημοκρατία, Γεωργία, Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, Ελληνική Δημοκρατία, Δημοκρατία της Ουγγαρίας, Δημοκρατία της Ισλανδίας, Ιταλική Δημοκρατία, Δημοκρατία του Καζακστάν, Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, Δημοκρατία της Μολδαβίας, Βασίλειο των Κάτω Χωρών, Βασίλειο της Νορβηγίας, Δημοκρατία της Πολωνίας, Πορτογαλική Δημοκρατία, Ρουμανία, Ρωσική Ομοσπονδία, Σλοβακική Δημοκρατία, Βασίλειο της Ισπανίας, Δημοκρατία της Τουρκίας, Ουκρανία, Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας και Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής.

Η Συνθήκη CFE σχεδιάστηκε για να εμποδίσει οποιαδήποτε συμμαχία να συγκεντρώσει δυνάμεις για μια επίθεση τύπου blitzkrieg και να δημιουργήσει μια στρατιωτική ισορροπία μεταξύ του ΝΑΤΟ και του Συμφώνου της Βαρσοβίας, σε χαμηλότερο επίπεδο εξοπλισμών. Η Συνθήκη CFE (1990) και η πολιτικά δεσμευτική τελική πράξη του 1992 για τη διαπραγμάτευση για την ισχύ του προσωπικού των συμβατικών ενόπλων δυνάμεων στην Ευρώπη περιείχαν πολυάριθμες διατάξεις που εστιάζονταν στην οικοδόμηση εμπιστοσύνης και στη σταθεροποίηση. Οι διατάξεις αυτές παρακολουθούνταν από κοινό μηχανισμό παρακολούθησης της επανεξέτασης. Μολονότι η απειλή μιας τέτοιας επίθεσης εξαφανίστηκε με το τέλος του Ψυχρού Πολέμου και τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, τα κράτη μέλη υποστήριξαν επανειλημμένα τη διαρκή αξία των ορίων όπλων και του καθεστώτος επιθεώρησης της συνθήκης, που παρέχει έναν άνευ προηγουμένου βαθμό διαφάνειας στους στρατιωτικούς εξοπλισμούς.

Πιο συγκεκριμένα ο στόχος της αρχικής Συνθήκης, ήταν να διασφαλίσει ότι ο αριθμός των συμβατικών οπλισμών και εξοπλισμού που περιορίζεται από τη Συνθήκη εντός της περιοχής εφαρμογής της Συνθήκης (ATTU Zone), δεν θα υπερβαίνει τα 40.000 άρματα μάχης, 60.000 τεθωρακισμένα οχήματα μάχης, 40.000 τεμάχια πυροβολικού, 13.600 μαχητικά αεροσκάφη και 4.000 επιθετικά ελικόπτερα. Οι οροφές αυτές μοιράζονται εξίσου μεταξύ των χωρών του ΝΑΤΟ και του πρώην Συμφώνου της Βαρσοβίας.

Όλα τα άρματα μάχης, τα τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού και μάχης, το πυροβολικό, τα μαχητικά αεροσκάφη και τα επιθετικά ελικόπτερα εντός της περιοχής εφαρμογής και για κάθε χώρα υπόκεινται σε αριθμητικούς περιορισμούς.

Τα κράτη-μέλη θα πρέπει να επιτρέπουν επιθεωρήσεις του 20 % των «αντικειμένων επαλήθευσης» τους, που είναι στρατιωτικές μονάδες μέχρι το επίπεδο του συντάγματος και χώροι αποθήκευσης, επισκευής και μείωσης με παρουσία TLE (Treaty Limited Equipment). Επίσης απαιτούνται ετήσιες αναφορές σχετικά με την πραγματική θέση των αρμάτων μάχης, των ACV και του πυροβολικού, εάν διαφέρουν από την καθορισμένη θέση τους σε καιρό ειρήνης. Οι τριμηνιαίες εκθέσεις πρέπει να αναφέρουν λεπτομερώς ανά περιοχή την πραγματική θέση των αρμάτων μάχης, των ACV και του πυροβολικού, καθώς και τον συνολικό αριθμό πολεμικών αεροσκαφών και επιθετικών ελικοπτέρων σε ολόκληρη την περιοχή της συνθήκης. Πρέπει να αναφέρονται αλλαγές περισσότερων από 30 αρμάτων μάχης, 30 ACV ή 10 πυροβόλων στην επικράτεια ενός κράτους. Οποιαδήποτε αύξηση κατά 18 ή περισσότερα μαχητικά αεροσκάφη ή επιθετικά ελικόπτερα στις εκμεταλλεύσεις μιας χώρας σε ολόκληρη την περιοχή της Συνθήκης πρέπει να κοινοποιείται σε όλα τα κράτη-συμβαλλόμενα μέρη.

Πιο συγκεκριμένα για την Ελλάδα και την Τουρκία προβλέπονται οι παρακάτω οροφές :

Υπόψιν ότι η Τουρκία είχε επιτύχει μία περιοχή της ΝΑ της χώρας και συγκεκριμένα η περιοχή της Μερσίνας που συνορεύει με την Συρία και από όπου είχε γίνει η εισβολή στην Κύπρο το 1974, να εξαιρεθεί από την Συνθήκη και όσα οπλικά συστήματα βρισκόταν εντός αυτής της περιοχής να μην υπόκεινται στους περιορισμούς των οροφών.

Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ανακοίνωσε πρόσφατα (βλέπε παρακάτω έγγραφο τουρκικής προεδρίας), ότι η Τουρκία ανέστειλε τις υποχρεώσεις της βάσει της Συνθήκης για τις Συμβατικές Ένοπλες Δυνάμεις στην Ευρώπη (CFE) από τις 8 Απριλίου 2024. Η ανακοίνωση λέει :

«Η Συνθήκη για τις Συμβατικές Ένοπλες Δυνάμεις στην Ευρώπη» που υπογράφηκε στο Παρίσι στις 19/11/1990 και εγκρίθηκε με την υπ’ αριθμ. 92/3250 απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου της 1/7/1992, μεταξύ της Δημοκρατίας της Τουρκίας και των άλλων κρατών που είναι συμβαλλόμενα μέρη της Συνθήκης, αποφασίστηκε η αναστολή της εφαρμογής της από 8/4/2024, σύμφωνα με το άρθρο 3 του προεδρικού διατάγματος αριθ. 8300.»

Ήδη λόγω της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία η Ρωσία, οι ΗΠΑ, η Μεγάλη Βρετανία και η Γερμανία έχουν αναστείλει την συμμετοχή τους στην CFE Treaty.

Με την αναστολή της εφαρμογής της CFE, η Τουρκία αποκτά την ελευθερία να αναπτύξει συμβατικά όπλα σε οποιαδήποτε περιοχή και σε οποιαδήποτε ποσότητα επιθυμεί, χωρίς την ανάγκη ενημέρωσης άλλων κρατών.

Μετά από αυτή την κίνηση της Τουρκίας, τίθεται το ερώτημα εάν η Ελλάδα θα ακολουθήσει παρόμοια πορεία, ώστε να καταργηθούν και τυπικά οι προβλεπόμενες οροφές σε δυνάμεις και εξοπλισμό που ορίζει η εν λόγω συνθήκη.

Η συνθήκη CFE έχει αδρανοποιηθεί εδώ και 20 χρόνια περίπου σε ότι  αφορά στις οροφές και τους ελέγχους για τήρηση των περιορισμών, και η απόσυρση της Ρωσίας από την CFE καθώς και η ανακοίνωση του ΝΑΤΟ ότι «παγώνει» τη συνθήκη, έχει μειωμένη πρακτική της αξία. Ωστόσο, οποιαδήποτε αλλαγή στην στρατιωτική ισορροπία στην περιοχή μπορεί να επηρεάσει τις σχέσεις και την ασφάλεια, ιδιαίτερα μεταξύ γειτονικών κρατών όπως η Ελλάδα και η Τουρκία.

Loader Loading...
EAD Logo Taking too long?

Reload Reload document
| Open Open in new tab

 

 

 

 


Leave a Reply

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

© 2024 Antonios L Vasileiou

You cannot copy content of this page