Επιστολή της 17ης Ιανουαρίου 2024 του Μόνιμου Αντιπροσώπου της Ελλάδας στα Ηνωμένα Έθνη απευθυνόμενη στον Γενικό Γραμματέα.


Σε απάντηση της επιστολής της Λιβύης (ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ) προς τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, με την οποία δήλωνε τις συντεταγμένες για την Συνορεύουσα Ζώνη της, η Ελλάδα κατέθεσε την παρακάτω ρηματική διακοίνωση με την οποία αντικρούει το Λιβυκό έγγραφο ως παράνομο και πέραν από τις προβλέψεις της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας.

Παρατίθεται η σχετική επιστολή σε μετάφραση Αντώνη Βασιλείου :

Αναφορικά με τη ρηματική διακοίνωση της 5ης Δεκεμβρίου 2023 από τη Μόνιμη Αποστολή της Λιβύης στα Ηνωμένα Έθνη απευθυνόμενη στον Γενικό Γραμματέα (Α/78/672), κοινοποιώντας στον τελευταίο την υπουργική του απόφαση για κήρυξη συνορεύουσας ζώνης, μαζί με τις σχετικές συντεταγμένες και χάρτη, η Ελλάδα θα ήθελε να δηλώσει τα ακόλουθα :

Σε σχέση με την προαναφερθείσα υπουργική απόφαση της Λιβύης, η Ελλάδα θα ήθελε να τονίσει ότι ενώ, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο της θάλασσας, τα κράτη δικαιούνται να εφαρμόσουν μια συνορεύουσα ζώνη, τα όρια της οποίας θα πρέπει επίσης να οριστούν σε συμμόρφωση με το διεθνές δίκαιο. Ωστόσο, τα όρια της Λιβύης που ορίζουν την συνορεύουσα  ζώνη, όπως φαίνεται από τις σχετικές συντεταγμένες και τον χάρτη που έχει στείλει η Λιβύη προς τον Γενικό Γραμματέα, αποτυγχάνουν να συμμορφωθούν με το διεθνές δίκαιο σε τρία σημαντικά σημεία :

Πρώτον, τα όρια στα βόρεια του κόλπου της Σύρτης μετρώνται από μια γραμμή κλεισίματος πέρα από το στόμιο του κόλπου, κάτι που δεν δικαιολογείται κατά τους σχετικούς κανόνες του διεθνούς δικαίου, όπως αντικατοπτρίζονται στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας. Να υπενθυμίσουμε ότι η Ελλάδα αμφισβητεί από το 1974 την αξίωση της Λιβύης στον Κόλπο της Σύρτης, θεωρώντας ότι πρόκειται για μονομερή πράξη που θίγει βασικές αρχές του Διεθνούς Δικαίου (βλ. ρηματική διακοίνωση της 15ης Μαρτίου 1974).

Δεύτερον, τα υπόλοιπα όρια της διεκδικούμενης συνορεύουσας ζώνης μετρώνται από ευθείες γραμμές βάσης που καθορίστηκαν από τη Λιβύη το 2005. Δεδομένου ότι η ακτογραμμή της Λιβύης δεν είναι κανένα από τα δύο με βαθιά εσοχή ούτε με νησιά, τέτοιες γραμμές βάσης είναι ακατάλληλες παράνομες βάσει του άρθρου 7 της Σύμβασης, την οποία το Διεθνές Δικαστήριο της Δικαιοσύνης θεωρεί ότι αντικατοπτρίζει το εθιμικό διεθνές δίκαιο (βλ. Υποτιθέμενες παραβιάσεις των κυριαρχικών δικαιωμάτων και θαλασσίων χώρων στην Καραϊβική Θάλασσα (Νικαράγουα κατά Κολομβίας), Judgment, I.C.J. Εκθέσεις 2022, σελ. 266, παράγρ. 242).

Τρίτον, το ανατολικό όριο της διεκδικούμενης συνορεύουσας ζώνης της Λιβύης ακολουθεί το «ανατολικό θαλάσσιο σύνορο της Λιβύης» που περιγράφεται στο σημείωμα της Λιβύης με ημερομηνία 13 Φεβρουαρίου 2023 από τη Μόνιμη Αποστολή της Λιβύης στα Ηνωμένα Έθνη απευθυνόμενος στον Γενικό Γραμματέα (Α/77/742). Αυτό το «ανατολικό θαλάσσιο σύνορο» διεκδικήθηκε από τη Λιβύη επίσης βάσει του «Μνημονίου Συνεννόησης του 2019 μεταξύ της Κυβέρνησης Εθνικής Συμφωνίας-Κράτος της Λιβύης και της Κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Τουρκίας για την οριοθέτηση των περιοχών θαλάσσιας δικαιοδοσίας στη Μεσόγειο».

Αυτό το Μνημόνιο και οι συντεταγμένες του έχουν απορριφθεί κατηγορηματικά από την Ελλάδα ως άκυρες  και σε κατάφωρη παραβίαση των θεμελιωδών κανόνων του διεθνούς δικαίου της θάλασσας, συμπεριλαμβανομένων των ναυτικών δικαιωμάτων των ελληνικών νησιών στην περιοχή αυτή (βλ επιστολή της 9ης Δεκεμβρίου 2019 του Μόνιμου Αντιπροσώπου της Ελλάδας, επισυνάπτεται σε επιστολή της 14ης Φεβρουαρίου 2020 (A/74/706)).

Θα πρέπει επίσης να υπενθυμίσουμε ότι η Ελλάδα έχει διαμαρτυρηθεί έντονα για αυτές τις συντεταγμένες, πιο πρόσφατα μέσω επιστολής της 24ης Απριλίου 2023 από τον Μόνιμο Αντιπρόσωπο της Ελλάδας προς τα Ηνωμένα Έθνη απευθυνόμενος στον Γενικό Γραμματέα (Α/77/865) σε απάντηση στην προαναφερθείσα προφορική σημείωση της 13ης Φεβρουαρίου 2023 από την Μόνιμη Αποστολή της Λιβύης στα Ηνωμένα Έθνη απευθυνόμενη στον Γενικό Γραμματέα.

Κατά συνέπεια, η Ελλάδα επιθυμεί να επαναλάβει για άλλη μια φορά ότι αυτό το Μνημόνιο, καθώς και κάθε πράξη που εκδίδεται κατ’ αυτήν και ειδικότερα κάθε πράξη που είναι με βάση τις παράνομες συντεταγμένες που περιέχονται σε αυτό, αντίκειται στο διεθνές δίκαιο, συμπεριλαμβανομένου του δικαίου της θάλασσας.

Τέλος, η Ελλάδα σημειώνει ότι, σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (άρθρο 33), μπορεί να ασκήσει το παράκτιο κράτος τον έλεγχο που είναι απαραίτητος για την αποτροπή παραβίασης των τελωνειακών, φορολογικών, μεταναστευτικών ή υγειονομικών νόμων ή κανονισμών εντός του εδάφους ή της χωρικής θάλασσας και τιμωρεί την παραβίαση των παραπάνω νόμων ή κανονισμών που διαπράττονται στο έδαφός του ή στα χωρικά του ύδατα. Ωστόσο, σύμφωνα με την προαναφερθείσα υπουργική απόφαση, η Λιβύη το δηλώνει ότι θα ασκεί επίσης έλεγχο για παραβιάσεις ασφάλειας και περιβάλλοντος εντός αυτής της ζώνης, υπερβαίνοντας έτσι τις προαναφερθείσες διατάξεις της Σύμβασης. Το Διεθνές Δικαστήριο της Δικαιοσύνης επιβεβαίωσε πρόσφατα ότι το άρθρο 33 αντικατοπτρίζει το σύγχρονο εθιμικό διεθνές δίκαιο για τη συνορεύουσα ζώνη και τις προσπάθειες από τα παράκτια κράτη να ασκήσουν δικαιοδοσία ή έλεγχο σε θέματα που δεν εξετάζονται από το άρθρο 33 είναι αντίθετα με το διεθνές δίκαιο (βλ. Εικαζόμενες παραβιάσεις κυριαρχικών δικαιωμάτων

and Maritime Spaces in the Caribbean Sea (Νικαράγουα κατά Κολομβίας), Judgment, I.C.J. Εκθέσεις 2022, σελ. 266, παράγρ. 155, 177 και 187).

Υπό το πρίσμα των ανωτέρω, η Ελλάδα θα ήθελε να δηλώσει η προαναφερθείσα υπουργική απόφαση της Λιβύης δεν θίγει τυχόν δικαιώματα που παρέχονται κατά της Ελλάδας σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, συμπεριλαμβανομένου του δικαίου της θάλασσας και τις θέσεις που έχει ήδη εκφράσει η Ελλάδα σε σχέση με τέτοιους ισχυρισμούς της Λιβύης.

Τέλος, επιφυλασσόμενη όλων των δικαιωμάτων της βάσει του διεθνούς δικαίου, η Ελλάδα θα ήθελε να επαναλάβει ότι παραμένει σθεναρά προσηλωμένη στην επίλυση τυχόν ζητημάτων οριοθέτησης με γειτονικές χώρες της ανατολικής Μεσογείου με ειρηνικά μέσα, με καλή πίστη και σύμφωνα με τους κανόνες του δικαίου της θάλασσας, όπως έχει ήδη κάνει με την Ιταλία και την Αίγυπτο.

Θα σας ήμουν ευγνώμων αν κυκλοφορούσατε την παρούσα επιστολή ως έγγραφο της της Γενικής Συνέλευσης, στο θέμα 75 της ημερήσιας διάταξης, και να δημοσιευθεί στην ιστοσελίδα της  και στο Τμήμα για τις Ωκεάνιες Υποθέσεις και το Δίκαιο της Θάλασσας, καθώς και στην επόμενη έκδοση του Δελτίου του Δικαίου της Θάλασσας.

(Υπογραφή) Ευάγγελος Χ. Σέκερης

Πρεσβευτής

Μόνιμος αντιπρόσωπος

Ακολουθεί η πρωτότυπη επιστολή.

Loader Loading...
EAD Logo Taking too long?

Reload Reload document
| Open Open in new tab

Leave a Reply

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

© 2024 Antonios L Vasileiou

You cannot copy content of this page