Επιστολή της 9ης Δεκεμβρίου 2022 των Μόνιμων Αντιπροσώπων της Λιβύης και της Τουρκίας στα Ηνωμένα Έθνη προς τον Γενικό Γραμματέα και τον Πρόεδρο του Συμβουλίου Ασφαλείας.


Πρόσφατα η Τουρκία σε συνεργασία με την ληγμένη πριν ένα χρόνο κυβέρνηση της Λιβύης, υπέβαλλαν επιστολή προς τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ απαντώντας στην επιστολή που κατέθεσε η Ελληνίδα Μόνινμη Αντιπρόσωπος στον ΟΗΕ (ΕΠΙΣΤΟΛΗ).

Η εν λόγω επιστολή η οποία παρατίθεται πιό κάτω σε μετάφραση Αντώνη Βασιλείου, βρίθει ανακριβειών, διαστραβλώσεων και αποτελεί μνημείο του πως η Τουρκία κυρίως προσπαθεί να παρουσιαστεί ως θύμα, ενώ στην πραγματικότητα αυτή είναι ο θύτης και αυτή που αντιστρέφει τους ρόλους, με ποιό χαρακτηριστικό παράδειγμα να κατηγορεί την Ελλάδα ότι δεν σέβεται την διακρατική συμφωνία μεταξύ δύο ανεξερτήτων χωρών, της Τουρκίας και της Λιβύης, ενώ αμέσως μετά χαρακτηρίζει παράνομη την διακρατική συμφωνία επίσης δύο ανεξαρτήτων χωρών της Ελλάδος και της Αιγύπτου !!!

 

Επιστολή της 9ης Δεκεμβρίου 2022 των Μόνιμων Αντιπροσώπων της Λιβύης και της Τουρκίας στα Ηνωμένα Έθνη προς τον Γενικό Γραμματέα και τον Πρόεδρο του Συμβουλίου Ασφαλείας.

Σας γράφουμε με αναφορά στην επιστολή της 17ης Νοεμβρίου 2022 του Μόνιμου Αντιπροσώπου της Ελλάδας (Α/77/604). Στην εν λόγω επιστολή, η Ελλάδα προβάλλει αβάσιμους ισχυρισμούς και επιχειρήματα και επιδιώκει να υπονομεύσει τη διεθνή νομιμότητα της κυβέρνησης της Λιβύης, καθώς και τα δύο μνημόνια κατανόησης που έχουν υπογράψει η Λιβύη και η Τουρκία ως κυρίαρχα κράτη. Η επιστολή δεν συνάδει με τις θεμελιώδεις αρχές του διεθνούς δικαίου που ενσωματώνονται στον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, ιδίως με την αρχή της κυρίαρχης ισότητας και την αρχή της μη ανάμειξης σε θέματα που σχετίζονται με την εσωτερική δικαιοδοσία των κρατών.

Ως εκ τούτου, η Λιβύη και η Τουρκία απορρίπτουν όλα τα επιχειρήματα και τους ισχυρισμούς που περιλαμβάνονται στην επιστολή και θα ήθελαν να αναφέρουν τα ακόλουθα σημεία:

Πρώτον, το μνημόνιο συνεννόησης που υπογράφηκε στις 3 Οκτωβρίου 2022 μεταξύ των κυβερνήσεων της Εθνικής Ενότητας της Λιβύης και της Δημοκρατίας της Τουρκίας σχετικά με τη συνεργασία στον τομέα των υδρογονανθράκων είναι ένα νομικό μέσο που βασίζεται στην αρχή της κυριαρχικής ισότητας. Το μνημόνιο συνεννόησης προβλέπει την ανάπτυξη διμερούς συνεργασίας στον τομέα των υδρογονανθράκων, τόσο στην ξηρά όσο και στη θάλασσα στην Ανατολική Μεσόγειο και ως εκ τούτου τηρεί πλήρως τις αρχές του διεθνούς δικαίου σχετικά με τις φιλικές σχέσεις και τη συνεργασία μεταξύ των κρατών.

Σε αντίθεση με τον ελληνικό ισχυρισμό, η Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας της Λιβύης έχει πλήρη νομιμότητα, εξουσία και αρμοδιότητα για την έναρξη και την οριστικοποίηση διεθνών πράξεων. Ως προς αυτό, θα θέλαμε να αναφερθούμε στην επιστολή του Επιτετραμμένου της Μόνιμης Αποστολής της Λιβύης με ημερομηνία 26 Δεκεμβρίου 2019 (A/74/634). Η εθνική νομοθεσία της Λιβύης εξουσιοδοτεί δεόντως τη λιβυκή κυβέρνηση να συνάπτει μνημόνια κατανόησης με άλλα κράτη.

Ο ελληνικός ισχυρισμός ότι το μνημόνιο κατανόησης για τη συνεργασία στον τομέα των υδρογονανθράκων έρχεται σε αντίθεση με τον οδικό χάρτη του 2020 για την προπαρασκευαστική φάση μιας συνολικής λύσης, που εκπονήθηκε από το Φόρουμ Πολιτικού Διαλόγου της Λιβύης υπό την ηγεσία των Ηνωμένων Εθνών, στερείται νομικών ή άλλων, αξία. Η Ελλάδα επιλέγει να αγνοήσει το γεγονός ότι ο ίδιος οδικός χάρτης παρέχει πλήρεις εξουσίες στην εκτελεστική αρχή αποτελούμενο από το Προεδρικό Συμβούλιο και την Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας κατά την προπαρασκευαστική φάση, η οποία θα ολοκληρωθεί με τη διεξαγωγή προεδρικών και βουλευτικών εκλογών. Όπως επαναλήφθηκε επίσης από τα Ηνωμένα Έθνη στις 22 Ιουνίου 2022, η προπαρασκευαστική φάση δεν έχει ακόμη λήξει, λόγω του γεγονότος ότι οι εκλογές δεν διεξήχθησαν όπως είχαν προγραμματιστεί στις 24 Δεκεμβρίου 2021. Συνεπώς, η εσωτερική και διεθνής νομιμότητα ανήκει αναμφισβήτητα στην τρέχουσα Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας στη Λιβύη.

Δεύτερον, η Ελλάδα παραλείπει να αναφέρει, ή σκοπίμως αγνοεί, ότι πολλά κράτη, συμπεριλαμβανομένων των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχουν συνάψει δεκάδες άλλα παρόμοια μνημόνια κατανόησης με την κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας της Λιβύης σε τομείς που απαιτούν μακροπρόθεσμες δεσμεύσεις από τα υπογράφοντα μέρη. που κυμαίνονται από την ενέργεια έως τις υποδομές και τις οικονομικές δραστηριότητες.

Τρίτον, όλοι οι λιβυκοί θεσμοί, καθώς και οι πολιτικές προσωπικότητες της Λιβύης, γνωρίζουν καλά ότι αυτό το μνημόνιο κατανόησης υποστηρίζει και προστατεύει πλήρως τα δικαιώματα και τα συμφέροντα της Λιβύης. Είναι απαράδεκτο και μάλιστα συγκαταβατικό να περιμένουμε από τη Λιβύη να απορρίψει ένα τόσο σταθερό νομικό πλαίσιο, προφανώς προς όφελος του λαού και του κράτους της Λιβύης. Κανένα κράτος, είτε η Ελλάδα είτε οποιοδήποτε άλλο, δεν μπορεί να κρίνει τις συμφωνίες που συνάπτονται ελεύθερα μεταξύ κυρίαρχων κρατών.

Τέταρτον, η θαλάσσια οριοθέτηση που ορίζεται στο μνημόνιο συνεννόησης μεταξύ της κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Τουρκίας και της κυβέρνησης Εθνικής Συμφωνίας του Κράτους της Λιβύης σχετικά με την οριοθέτηση των περιοχών θαλάσσιας δικαιοδοσίας στη Μεσόγειο, που υπογράφηκε στην Κωνσταντινούπολη, Τουρκία, στις 27 Νοεμβρίου Το 2019 και δεόντως καταχωρισμένο στη Γραμματεία των Ηνωμένων Εθνών σύμφωνα με το άρθρο 102 του Χάρτη από τις 11 Δεκεμβρίου 2019, είναι μια δίκαιη λύση που επιτεύχθηκε βάσει του διεθνούς δικαίου.

Οι αντιρρήσεις της Ελλάδας στο εν λόγω μνημόνιο συνεννόησης με το σκεπτικό ότι φέρεται ότι παραβιάζει τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα είναι απαράδεκτες για τη Λιβύη και την Τουρκία. Το ίδιο και η υποτιθέμενη συμφωνία οριοθέτησης των θαλάσσιων συνόρων που υπογράφηκε μεταξύ Αιγύπτου και Ελλάδας. Τα θεωρούμε άκυρα. Δεν είναι σε καμία περίπτωση αντικρούσιμο σε εμάς. Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, η Ελλάδα δεν δικαιούται κυριαρχικά δικαιώματα στις θαλάσσιες περιοχές που οριοθετούνται μεταξύ Λιβύης και Τουρκίας.

Οι μαξιμαλιστικές και υπερβολικές αξιώσεις της Ελλάδας για τα θαλάσσια σύνορα στην περιοχή περιφρονούν τα κυριαρχικά δικαιώματα της Τουρκίας και της Λιβύης. Η Ελλάδα συνεχίζει να ερμηνεύει επιλεκτικά το δίκαιο της θάλασσας και το γενικό διεθνές δίκαιο. Αγνοεί την αρχή της ισότητας στην οριοθέτηση των θαλάσσιων συνόρων. Παρουσιάζεται παράνομα ως αρχιπελαγικό κράτος, υποστηρίζοντας ότι πρέπει να δοθεί πλήρης βαρύτητα στην οριοθέτηση των θαλάσσιων συνόρων σε όλα τα νησιά, τις νησίδες και τους βράχους ανεξάρτητα από την τοποθεσία, το μέγεθος ή την ικανότητά τους να διατηρήσουν την ανθρώπινη κατοίκηση ή τη δική τους οικονομική ζωή.

Είναι επίσης βαθιά λυπηρό το γεγονός ότι η Ελλάδα, κατά τη διάρκεια μιας περιόδου αναταραχής στη Λιβύη και ενισχύοντας τη μαξιμαλιστική προσέγγισή της, προσπάθησε να ορίσει περιοχές αδειοδότησης για δραστηριότητες εξερεύνησης υδρογονανθράκων κατά παράβαση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Λιβύης το 2014. Η Λιβύη διαμαρτυρήθηκε, με ρηματική διακοίνωση, για την Ελληνική δήθεν έκδοση αδειών υδρογονανθράκων και υπογραφή συμβάσεων εξερεύνησης με διεθνείς και τοπικές εταιρείες. Η Λιβύη διαμαρτυρήθηκε επίσης μέσω επίσημης δήλωσης, στις 7 Δεκεμβρίου 2022, για τις συνεχιζόμενες δραστηριότητες υπεράκτιας έρευνας και γεώτρησης, οι οποίες ξεκίνησαν μονομερώς από την Ελλάδα στις 26 Νοεμβρίου 2022 σε βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Λιβύης. Η Λιβύη εξέφρασε επίσης τις επιφυλάξεις της για την υπογραφή της συμφωνίας θαλάσσιας οριοθέτησης μεταξύ της Αιγύπτου και της Ελλάδας στις 6 Αυγούστου 2020, με το σκεπτικό ότι η συμφωνία παραβίαζε τα κυριαρχικά δικαιώματα της Λιβύης στην Ανατολική Μεσόγειο. Η Τουρκία έχει επίσης δηλώσει δημόσια τη μη αναγνώριση της ίδιας συμφωνίας, τόσο διμερώς όσο και μέσω της επιστολής της Μόνιμης Αποστολής της Τουρκίας στα Ηνωμένα Έθνη με ημερομηνία 14 Αυγούστου 2020 (A/74/990).

Συνεπώς, η εφαρμογή των μνημονίων συνεννόησης της 27ης Νοεμβρίου 2019 και της 3ης Οκτωβρίου 2022 δεν συνιστά ούτε παραβίαση του διεθνούς δικαίου ούτε παραβίαση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας ή οποιουδήποτε άλλου μέρους στην περιοχή.

Η επιστολή του Μόνιμου Αντιπροσώπου της Ελλάδας αποτελεί μια άτυχη προσπάθεια δυσφήμισης των προσπαθειών της Λιβύης και της Τουρκίας για προώθηση του διαλόγου στην περιοχή της Μεσογείου.

Οι δύο Κυβερνήσεις μας, με γνώμονα τις αρχές του Χάρτη, επαναλαμβάνουν ότι οι συγκρούσεις στην Ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο επιλύονται καλύτερα με τα ειρηνικά μέσα που ορίζονται στο άρθρο 33 του Χάρτη, με βάση την αμοιβαία συναίνεση των μερών.

Καλούμε την κυβέρνηση της Ελλάδας να σεβαστεί την κυρίαρχη απόφαση δύο γειτονικών χωρών και να πάψει να υποκινεί την αντιπαράθεση με αβάσιμες κατηγορίες, εχθρική ρητορική και κλιμακωτές ενέργειες. Μια μαξιμαλιστική και αναθεωρητική προσέγγιση έχει τη δυνατότητα να απειλήσει την περιφερειακή ειρήνη και ασφάλεια.

Θα σας ήμασταν ευγνώμονες εάν είχατε την παρούσα επιστολή να κυκλοφορήσει ως έγγραφο της Γενικής Συνέλευσης, στο σημείο 72 (α) της ημερήσιας διάταξης, και του Συμβουλίου Ασφαλείας, και να δημοσιευθεί στον ιστότοπο του Τμήματος Ωκεανικών Υποθέσεων και του Νόμου της Θάλασσας, καθώς και στην επόμενη έκδοση του Δελτίου του Δικαίου της Θάλασσας.

(Υπογραφή) Taher M. Elsonni

Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Λιβύης στα Ηνωμένα Έθνη

(Υπογραφή) Feridun H. Sinirlioğlu

Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Τουρκίας στα Ηνωμένα Έθνη

Ακολουθεί η πρωτότυπη επιστολή.

Loader Loading...
EAD Logo Taking too long?

Reload Reload document
| Open Open in new tab

Τα άρθρα και τα σχόλια που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα αυτή εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς. Η ιστοσελίδα δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της. Επίσης ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση των άρθρων και των σχολίων χωρίς την αναφορά της σελίδας ως πηγή.

Ακολουθήστε την ιστοσελίδα μου στο GOOGLE NEWS για να ενημερώνεστε για όλα τα τελευταία άρθρα μας.


Leave a Reply

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

© 2023 Antonios L Vasileiou