Η Προδοσία της Κύπρου. Μία ενδιαφέρουσα τροφή σκέψης.


Αναδημοσίευση ανάρτησης του Αντγου (εα) Νικολάου Καταγά στο Facebook.

Α΄ Μέρος

Κατόπιν στοιχείων, που συνελέγησαν από διαφορετικές πηγές και κατευθύνσεις, συνάγεται το τελικό και μη αμφισβητήσιμο συμπέρασμα ότι, αφενός μεν εκδόθηκε διαταγή προς τα Υ/β ΓΛΑΥΚΟΣ και ΝΗΡΕΑΣ να πλεύσουν προς Κύπρο, προκειμένου να πλήξουν τον Τουρκικό αποβατικό στόλο την πρωία της 22 Ιουλ 74, χρόνο κατά τον οποίον είχε εκτιμηθεί, ότι θα επιχειρείτο η «αποβίβαση» του δευτέρου αποβατικού κύματος του Τουρκικού αποβατικού στόλου στην Κυρήνεια και, αφετέρου διαταγή προς τα δύο σμήνη των, εχόντων μετασταθμεύσει από Ανδραβίδα σε Ηράκλειον, οκτώ «8» Α/φων F-4, προκειμένου και αυτά να πλήξουν τον Τουρκικό αποβατικό στόλο και το προγεφύρωμα, που είχε ήδη δημιουργηθεί στην περιοχή της Κυρήνειας.

Οι διαταγές αυτές προέκυψαν από την απόφαση της σύσκεψης του Πολεμικού Συμβουλίου, το οποίο αποτελείτο από τον Ταξίαρχο Ιωαννίδη, τον πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον Πρωθυπουργό, τον Αρχηγό του τότε ΑΕΔ Μπονάνο και τους Αρχηγούς των τριών Κλάδων, Γαλατσάνο, Αραπάκη και Παπανικολάου. Οι ως παραπάνω Διαταγές εκδόθηκαν, χωρίς καμία αμφιβολία, από τον Αρχηγό του ΑΕΔ, διότι αν είχε αρνηθεί κάτι τέτοιο, όχι μόνο δεν θα παρέμενε στην θέση του, αλλά το ελάχιστο που θα του είχε συμβεί, θα ήταν να είχε οδηγηθεί αλυσοδεμένος σε κάποιο κελί.

Οι Διαταγές του ΑΕΔ επομένως έφθασαν ιεραρχικά στις προϊστάμενες των Υ/Β και Α/φων Μονάδες και ενώ, στα πλαίσια εκτέλεσης της αποστολής τους, τα μεν Υ/Β ευρισκόμενα ανοιχτά της Κυρήνειας διατάχθηκαν να επιστρέψουν πίσω, τα δε Α/φη διατάχθηκαν στις 22 0515 Ιουλ 74 να επιστρέψουν στις βάσεις τους, την στιγμή που, το πρώτο ζεύγος ήταν έτοιμο για απογείωση στην αρχή του διαδρόμου, κατά μαρτυρία του αρχηγού του σμήνους.

Τι συνέβη λοιπόν? Ποια ήταν η σκοτεινή δύναμη, η οποία έκοψε τα φτερά και τα όνειρα του Ελληνισμού, για μια ηχηρή και αναμφίβολα επιτυχή μάχη εναντίον του αιωνίου εχθρού, η οποία όχι μόνο θα είχε λύσει οριστικά το Κυπριακό, αλλά παράλληλα θα είχε πάρει και εκδίκηση για την Μικρασιατική ντροπή? Θα μπορούσε η σκοτεινή αυτή δύναμη να είναι ο Ιωαννίδης? Μάλλον όχι, δεδομένου ότι, αφενός μεν θα μπορούσε να είχε μπλοκάρει την λήψη της σχετικής απόφασης, εάν δεν την επιθυμούσε, στο επίπεδο του Πολεμικού Συμβουλίου και αφετέρου, ούτε διαύλους επικοινωνίας θα μπορούσε να έχει με τα επίπεδα των εκτελεστών. Η σκοτεινή επομένως δύναμη θα πρέπει να αναζητηθεί στα κλιμάκια των Διοικήσεων από ΑΕΔ μέχρι τα Αρχηγεία Στόλου και Τακτικής Αεροπορίας.

Φως όμως στο σκοτάδι, προκύπτει από σημαντικό στοιχείο, αποχαρακτηρισθέντος Αμερικανικού διυπηρεσιακού υπομνήματος, με ημερομηνία 17 Απρ 74, σύμφωνα με το οποίο οι Αμερικανοί φαίνεται πως θεωρούσαν ανθρώπους τους, με ειδικό ρόλο για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα, γνωστό πολιτικό άντρα και τον Μπονάνο. Ο τελευταίος, ως γνωστό, έμεινε αλώβητος μετά την μεταπολίτευση, όπως αλώβητοι, δαφνοστεφανωμένοι και ακλόνητοι παρέμειναν στις θέσεις τους και οι Αραπάκης και Παπανικολάου, οι οποίοι προφανώς θεωρήθηκε ότι είχαν εκτελέσει στο έπακρον την αποστολή τους .Τα συμπεράσματα δικά σας.

Β’ Μέρος

Η συντριπτική πλειοψηφία των εκατό και πλέον φίλων, οι οποίοι ασχολήθηκαν με το πρώτο μέρος της σχετικής ανάρτησης, συντάσσεται με την άποψη ότι, υπεύθυνη για την προδοσία της Κύπρου ήταν η τότε Στρατιωτική Ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων. Παράλληλα όμως, υπάρχει και μία πολύ μικρή μερίδα φίλων, η οποία έχει την άποψη ότι, αυτός που φέρει την αποκλειστική ευθύνη είναι ο Ιωαννίδης, ο οποίος ήταν ο εμπνευστής του «ΠΡΟΔΟΤΙΚΟΥ», όπως το αποκαλούν, πραξικοπήματος.

Υπάρχουν όμως δύο σημαντικά στοιχεία, τα οποία δεν είναι μάλλον γνωστά και εκτιμάται ότι θα πρέπει να μνημονευθούν, καθότι  ρίχνουν φως στο σκοτάδι.

  • Το πρώτο εξ αυτών αφορά στο όνομα του πολιτικού, για τον οποίο έγινε μνεία, ότι αναφέρεται στα Αμερικανικά  αποχαρακτηρισθέντα έγγραφα στο προηγούμενο τμήμα της ανάρτησης, ως ο πολιτικός ο οποίος θα αναλάμβανε τον ρόλο να οδηγήσει την Ελλάδα μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας και αυτός, δυστυχώς είναι ο Καραμανλής και ο νοών νοείτω.
  • Το δεύτερο, το οποίο ίσως δεν έχουν λάβει υπόψη τους εκείνοι της μικρής διαφωνούσας ομάδας, το οποίο διαφοροποιεί σημαντικά τα δεδομένα, είναι το «τελεσίγραφο» του Μακαρίου, το οποίο απεστάλη προς την Ελληνική Κυβέρνηση και σύμφωνα με το οποίο, ο ρασοφόρος πρόεδρος της Κύπρου απαιτούσε την απόσυρση  από τη Μεγαλόνησο, όλων των υπηρετούντων στην Κυπριακή Εθνοφρουρά Ελλαδιτών Αξιωματικών και μάλιστα εντός δεκαημέρου αν θυμάμαι καλά, διότι σε διαφορετική περίπτωση θα τους έδιωχνε ο ίδιος.

Υπήρχε σκοπιμότητα στο προκλητικό, αν όχι προβοκατόρικο, τελεσίγραφο του Μακαρίου? Είναι ποτέ δυνατόν ένας πανθομολογουμένως έξυπνος άνθρωπος, όπως ο Μακάριος, να αδυνατούσε να αντιληφθεί τις συνέπειες που θα ακολουθούσαν, όταν εκβιαστικά έθετε την Ελληνική Κυβέρνηση ενώπιον ενός τέτοιου τρομερού διλήμματος? Έλεγε δηλαδή απειλητικά ο Μακάριος κάτι ανάλογο που υπονοεί η γνωστή παροιμία «ή θα σε φάει το γίδι, ή θα σε δαγκώσει το φίδι».

Εκ των πραγμάτων και του αποτελέσματος φαίνεται ότι μάλλον γνώριζε καλά τις συνέπειες,  ή, ακόμα καλύτερα τις επεδίωκε, αφού εκβιαστικά προσπαθούσε να αναγκάσει την Ελληνική Κυβέρνηση στην λήψη μιας προδοτικής απόφασης για  απόσυρση των Ελλαδιτών Αξιωματικών από την Κύπρο, κάτι το οποίον ήταν εντελώς αδιανόητο για αυτήν {Ελληνική κυβέρνηση}.

Ενεργούσε όμως από μόνος του ο Μακάριος, ή ήταν ο εντολοδόχος των αποφάσεων, οι οποίες ελήφθησαν  από την πολύ περίεργη «συνάντηση» των γνωστών «τριών» στο Παρίσι , στις αρχές Μαΐου του74 . Πίστευε ο Μακάριος δηλαδή, ότι ο ΑΦΡΩΝ και προκλητικός εκβιασμός του δεν θα άνοιγε την ΚΕΡΚΟΠΟΡΤΑ στους Τούρκους, από την στιγμή που γνώριζε καλά, ότι ο Ιωαννίδης δεν θα ενέδιδε στην προδοτική απαίτηση για απόσυρση των Ελλαδιτών Αξιωματικών και μη έχοντας  διέξοδο θα προχωρούσε στο πραξικόπημα, του οποίου την έλευση άλλωστε, σύμφωνα με τους γνώστες των πραγμάτων, γνώριζε κιόλας? Ή μήπως πίστευε ότι, θα έσωζαν την Κύπρο από τους Τούρκους οι ΦΙΛΟΙ του οι Άγγλοι {οι οποίοι, όλως περιέργως, θεώρησαν πιο μισητούς εχθρούς τον Μιχάλη Καραολή, τον Ανδρέα Δημητρίου και τόσους άλλους που έστειλαν στην αγχόνη, σε αντίθεση με τον Μακάριο, που τον έστειλαν για διακοπές στις μαγευτικές Σεϋχέλλες}  , με τον τρόπο που……..το είχαν κάνει και στο παρελθόν?

Από την στιγμή λοιπόν, που ο «προδότης» Ιωαννίδης, ο οποίος ειρήσθω εν παρόδω, ήταν από εκείνους τους Ευέλπιδες, που με την σημαία της ΣΣΕ κατέφυγαν στην Κρήτη και συνέχισαν τον αγώνα εναντίον του Ναζισμού, όπως έκανε και αργότερα, ως Αξκός πλέον, εναντίον του Κόκκινου φασισμού, παρασημοφορηθείς μάλιστα με ΑΡΙΣΤΕΙΑ ΑΝΔΡΙΑΣ, είχε λάβει τον ΑΦΡΟΝΑ  εκβιασμό – «προειδοποίηση» του Μακαρίου, γιατί ως «προδότης» δεν εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία, που του δινόταν στο πιάτο, να αποσύρει προδοτικά δηλαδή αλλά όμως αναίμακτα τους Ελλαδίτες Αξκούς, για να διευκολύνει έτσι τους Τούρκους στα Σχέδιά τους για κατάληψη ολοκλήρου της Μεγαλονήσου,   ώστε να ολοκληρώσει έτσι την «προδοσία» του και να μην ρισκάρει την επίτευξη του στόχου της με μια ενδεχόμενη αποτυχία ενός «προδοτικού» Πραξικοπήματος?

Μη μου πείτε ότι θα ήταν ποτέ δυνατόν να αντιμετωπίσει η Κυπριακή Εθνοφρουρά, χωρίς τους «Καλαμαράδες» {Κατσάνη, Κατούντα, Παπαλαμπρίδη, Σταυριανάκο, Σταμπουλή και ένα σωρό άλλους που πολέμησαν γενναία και έχυσαν ηρωικά το αίμα τους στην ΜΑΡΤΥΡΙΚΗ ΚΥΠΡΟ, τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι}, την  Τουρκική εισβολή, ούτε βέβαια ότι θα άλλαζαν τα σχέδια των Τούρκων, από την στιγμή που θα έβλεπαν πλέον τις «πόρτες» ΟΡΘΑΝΟΙΧΤΕΣ.

Τα γεγονότα  όμως συνεχίστηκαν και στην δεύτερη φάση της Τουρκικής εισβολής και εξελίχθηκαν, παρά την σημαντική δήλωση του Έλληνα ΥΠΕΞ «από την ατίμωση θα προτιμήσουμε τον πόλεμο», όπως ακριβώς αναμένονταν και πάντα σύμφωνα με το «ΑΡΧΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ», δεδομένου ότι η Μεγαλόνησος συνέχιζε να «ΚΕΙΤΑΙ ΜΑΚΡΑ» και ανεξάρτητα από την σκληρή πραγματικότητα, σύμφωνα με την οποία τα διατιθέμενα τότε υπερσύγχρονα βομβαρδιστικά Α-7,  είχαν δυνατότητα παραμονής τουλάχιστον μισής ώρας στον εναέριο χώρο της Κύπρου, με ότι αυτό συνεπάγεται επιχειρησιακά.

Μετά από τα παραπάνω, δεν νομίζετε ότι είναι αρκετά εύλογο, να τηρείται κλειστός ως επτασφράγιστο μυστικό ο Φάκελος Κύπρου? Τι θέλεις βρε αδελφέ, δεν είναι αμαρτία να κατηγορηθούν εις θάνατο, δύο-τρεις ακόμη φορές παραπάνω οι Χουντικοί? Νισάφι πια!!!!!. Άλλωστε ο Ιωαννίδης ανέλαβε ευθαρσώς την ευθύνη μόνο του πραξικοπήματος και δεν φαινόταν ότι δεν θα είχε το σθένος που απαιτείτο, ώστε να αναλάβει και οποιαδήποτε άλλη ευθύνη, η οποία ΤΕΚΜΗΡΙΩΜΕΝΑ θα του αποδιδόταν.

ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΛΛΟΙ όμως……….. ποιούσαν την νήσσαν {κότες ΛΥΡΑΤΕΣ κατά τα κοινώς λεγόμενα}. ΑΠΕΛΘΕΤΩ ΑΠ` ΕΜΟΥ ….Είναι ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ λοιπόν η ΛΑΜΨΗ  ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ και ΟΧΙ του ΨΕΥΔΟΥΣ.

Τα άρθρα και τα σχόλια που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα αυτή εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς. Η ιστοσελίδα δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της. Επίσης ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση των άρθρων και των σχολίων χωρίς την αναφορά της σελίδας ως πηγή.

Ακολουθήστε την ιστοσελίδα μου στο GOOGLE NEWS για να ενημερώνεστε για όλα τα τελευταία άρθρα μας.


Leave a Reply

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

© 2022 Antonios L Vasileiou