Ευρωπαϊκή Τζιχάντ. Η συνέχεια της ιστορικής τάσης.

  •  
  •  
  •  

Γράφει ο Αντιστράτηγος (ε.α.) Αντώνης Βασιλείου*.

Η απειλή από έμπειρους μαχητές που επέστρεψαν στην Ευρώπη μετά από τις μάχες στη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή τροφοδοτεί τη συζήτηση σχετικά με τη μετανάστευση και την ένταξη στην Ευρώπη και την ενίσχυση των ξενοφοβικών  και εθνικιστικών αισθημάτων. Δεν είναι ένα νέο φαινόμενο για τους Ευρωπαίους να ταξιδεύουν στο εξωτερικό για να πολεμήσουν. Έχουν κυκλοφορήσει αναφορές εδώ και χρόνια, σχετικά με τον αυξανόμενο αριθμό αλλοδαπών που μάχονται στο πλευρό των ισλαμιστών σε περιοχές όπως η Λιβύη και η Συρία.

Καθώς νέες πληροφορίες έρχονται στην επιφάνεια, είτε αυτές οι απειλές είναι πραγματικές ή όχι, οι Ευρωπαϊκές αρχές θα εντείνουν τις αντιτρομοκρατικές προσπάθειες και τον έλεγχο των μεταναστών, σε μία προσπάθεια να αποτρέψουν πιθανές επιθέσεις. Αλλά με δεδομένο το μεγάλο και αυξανόμενο μουσουλμανικό πληθυσμό στην Ευρώπη και την ευκολία των ταξιδιών σε όλη την ήπειρο, η αποτροπή όλων των επιθέσεων δεν θα είναι εύκολο.

Μουσουλμανικές κοινότητες υπήρχαν στην Ευρώπη εδώ και αιώνες, αλλά οι συμφωνίες για επισκέπτες-εργάτες και χαλαρές πολιτικές για τη μετανάστευση στη δεκαετία του 1960 έφερε κύματα μουσουλμάνων μεταναστών από την Τουρκία στη Γερμανία, από την Αλγερία στη Γαλλία και από το Πακιστάν στο Ηνωμένο Βασίλειο. Οι χαλαροί διασυνοριακοί ταξιδιωτικοί περιορισμοί εντός της ΕΕ, καθώς και η πολιτική ορισμένων ευρωπαϊκών αρχών στο να αποφύγουν να ενοχλήσουν τις μουσουλμανικές κοινότητες, με την ελπίδα ότι αυτό  θα διαφυλάξει την Ευρώπη από τις επιθέσεις των ριζοσπαστικών ισλαμιστών, είχε και έχει ως αποτέλεσμα την επιδείνωση του προβλήματος καθώς η επιστροφή μαχητών της τζιχάντ εντός της ΕΕ δεν εντοπίζεται από τους τυπικούς ελέγχους μετανάστευσης.

Ως εκ τούτου, δεν ήταν δύσκολο για τους ευρωπαίους ισλαμιστές να λάβουν υποστήριξη από άτομα και ομάδες στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, σε μεγάλο βαθμό απαρατήρητα. Αυτές οι συνδέσεις μπόρεσαν στη συνέχεια να χρησιμοποιηθούν για να επιχειρηθούν τρομοκρατικές επιθέσεις και στο εσωτερικό της Ευρώπης.

Παρακάτω αναφέρονται μερικές από τις αποπειραθείσες  και επιτυχείς επιθέσεις με τη συμμετοχή ευρωπαϊκών τζιχαντιστών:

  •  Μάρτιος 2013: Βελγική ομάδα της αντιτρομοκρατικής δύναμης σε έλεγχο που διεξήγαγε σε αυτοκίνητο, κατέληξε σε ανταλλαγή πυροβολισμών και τον θάνατο του Hakim Benladghem, Γάλλου πολίτη Αλγερινής καταγωγής. Ο Benladghem ήταν γνωστό ότι είχε εκπαιδευτεί ως αλεξιπτωτιστής με τη γαλλική Λεγεώνα των Ξένων. Η αστυνομία ανακάλυψε κρύπτη όπλων και εκρηκτικών στο διαμέρισμά του και εκτιμήθηκε ότι ο  Benladghem είχε την πρόθεση να πραγματοποιήσει ένοπλες επιθέσεις στην Ευρώπη.
  •  Αύγουστος 2012: Συνεργασία της Ισπανικής και της Γαλλικής αστυνομίας ματαίωσε σχεδιασμό ομάδας της Αλ Κάιντα  αποτελούμενη από δύο άνδρες της Τσετσενίας, Eldar Magomedov και Mohamed Ankari Adamov, και ενός Τούρκου που ονομάζεται Cengiz Yalcin. Το υποτιθέμενο σχέδιό τους ήταν να ρίξουν αυτοσχέδιους εκρηκτικούς μηχανισμούς από αλεξίπτωτα πλαγιάς σε βρετανικούς και αμερικανικούς στόχους στην Ισπανία, στη Γαλλία και αλλού στην Ευρώπη κατά τη διάρκεια του Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου. Και οι τρεις ύποπτοι λέγεται ότι ήταν επιχειρησιακά μέλη της Αλ Κάιντα τα οποία είχαν εκπαιδευτεί στο Πακιστάν.
  •  Ιούλιος 2012: Ένας Σουηδός υπήκοος Λιβανικής καταγωγής, ο Abu Abdurraham, σχεδίαζε να ανατινάξει ένα επιβατικό αεροσκάφος των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου. Ο Abdurraham πιστεύεται ότι είχε ασπασθεί το Ισλάμ το 2008 και είχε στρατολογηθεί για την επιχείρηση  σε στρατόπεδο εκπαίδευσης τρομοκρατών στην Υεμένη.
  •  Μάρτιος 2012: Ένας Γάλλο-Αλγερινός άνδρας με το όνομα Mohamed Merah πυροβόλησε και σκότωσε έναν ραβίνο και τρία παιδιά έξω από ένα εβραϊκό σχολείο, στην Τουλούζη της Γαλλίας. Μια εβδομάδα πριν από την επίθεση, ο Merah είχε επιτεθεί σε μια ομάδα Γάλλων αλεξιπτωτιστών , σκοτώνοντας τέσσερις. Κατά πληροφορίες, οι στόχοι του ήταν στρατιωτικό προσωπικό, λόγω της εμπλοκής του με άγνωστες ομάδες μαχητών στον πόλεμο στο Αφγανιστάν.

Από την έναρξη της αστάθειας στη Βόρεια Αφρική και τις εκτεταμένες μάχες στη Συρία, ο φόβος των επιθέσεων από τους πολίτες που επιστρέφουν στην Ευρώπη μετά από μάχες στο εξωτερικό, έχει γίνει ευρέως διαδεδομένος. Είναι μια ανησυχία, όχι μόνο για τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο, οι οποίες έχουν αρκετά μεγάλους μουσουλμανικούς πληθυσμούς και έχουν ήδη υποστεί τρομοκρατικές επιθέσεις, αλλά και για χώρες όπως η Δανία και η Σουηδία, η τελευταία εκ των οποίων παρουσιάζεται συχνά ως ένα θετικό παράδειγμα σχετικά με την αποδοχή των μεταναστών.

Με τον συνοριακό έλεγχο εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης να έχει καταργηθεί σε μεγάλο βαθμό, ριζοσπαστικοί ισλαμιστές μπορούν να απειλήσουν εύκολα πολλές χώρες, καθιστώντας τη συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ πιο σημαντική.

Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, οι μεταναστευτικοί πληθυσμοί βρίσκονται ήδη στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος λόγω της αύξησης της ανεργίας. Κόμματα της ακροδεξιάς, όπως το Εθνικό Μέτωπο στη Γαλλία και το Κόμμα της Ελευθερίας στην Ολλανδία, τα οποία κερδίζουν ήδη δημοτικότητα υπό το πρίσμα της ευρωπαϊκής οικονομικής κρίσης, θα τροφοδοτήσουν το φόβο ότι η ευρωπαίοι τζιχαντιστές θα επιστρέψουν από τα πεδία της μάχης για να διαπράξουν επιθέσεις στην Ευρώπη. Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε περισσότερες επικρίσεις των μουσουλμανικών κοινοτήτων της Ευρώπης για την έλλειψη ενσωμάτωσης. Η αύξηση της ανεργίας, σε συνδυασμό με την απειλή της επιστροφής των τζιχαντιστών, θα μεγαλώνει συνεχώς την πίεση στις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να κάνουν πιο σφιχτή την πολιτική μετανάστευσης.

Παρά τον μεγάλο αριθμό των Ευρωπαίων Μουσουλμάνων οι οποίοι έχουν λάβει εκπαίδευση στο εξωτερικό και πολεμήσει σε μέρη όπως η Σομαλία, η Λιβύη και η Συρία, στην πραγματικότητα λίγοι έχουν πραγματοποιήσει επιθέσεις μετά την επιστροφή τους στην Ευρώπη. Παρόλα αυτά, σε μια εποχή που οι τζιχαντιστές ιδεολόγοι προτρέπουν σε  ατομική τζιχάντ στη Δύση , αυτά τα εκπαιδευμένα άτομα αποτελούν μια πολύ πραγματική απειλή.

Ο αγώνας κατά του τζιχαντισμού και της βαρβαρότητας που εκπροσωπεί, θα είναι πολύ πιο δύσκολος και μακροχρόνιος γιατί οι τζιχαντιστές έχουν εξαπλωθεί και έξω από τις περιοχές που ελέγχει το αυτοαποκαλούμενο Ισλαμικό Κράτος ενώ αρκετές είναι και οι εξτρεμιστικές μουσουλμανικές οργανώσεις που συνεργάζονται μαζί τους

Η χώρα μας ως μία από τις πύλες εισόδου μεταναστών στην Ε.Ε., έχει μεγάλο χρέος επαγρύπνησης και συνεχούς ελέγχου της προέλευσης και των δραστηριοτήτων των μεταναστών για τυχόν εισχωρήσεις τζιχαντιστών στη χώρα μας και της δημιουργίας πυρήνων ισλαμιστικών οργανώσεων και ο νοών νοείτω.

* Ο Αντώνης Βασιλείου είναι Αντιστράτηγος (εα), Διπλωματούχος Πολιτικός Μηχανικός, MSc Επιχειρησιακός Ερευνητής, τ. Σύμβουλος ΟΑΣΕ επί Συμβατικών Εξοπλισμών και τ. Μελετητής των Συστημάτων Διοικήσεως και Ελέγχου Πληροφοριών του ΝΑΤΟ. (www.antoniosvasileiou.gr)

Τα άρθρα και τα σχόλια που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα αυτή εκφράζουν απαραίτητα τους συγγραφείς. Η ιστοσελίδα δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της. Επίσης ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση των άρθρων και των σχολίων χωρίς την αναφορά της σελίδας ως πηγή.

  •  
  •  
  •  
Leave a Reply

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *