Στις 30 Απριλίου 1897, ο σ/χης Μπαϊρακτάρης μα μία φάλαγγα αποτελούµενη από μία ταξιαρχία πεζικού, 3 ίλες ιππικού και δύο μοίρες πυροβολικού, πλησίασε στο ύψος του Ιµαρέτ, όπου είχε μερικές αψιµαχίες με τον εχθρό.
Η πληροφορία για την έναρξη της μάχης του Γρίμποβου, φτάνει στην Αθήνα ως εξής: «Η υπό ντον Μπαιρακτάρη 1η ταξιαρχία κατέχουσα το Ιμαρέτ και τας περίξ αυτό λοφοσειράς, συνεπλάκει χθές μετά του εχθρού.
Ο εχθρός εξεδιώχθη μετ’ απωλειών εκτός μικρού σώματος όπερ πολιορκείται εντός της χαράδρας τινός παρά του Γρίμπόβου. Η μάχη ηρξαμένη την 7η πρωινή της χθές διήρκησε μέχρι της 3.30 μμ ότε και διεκόπη. Τα σώματα θα διανυκτερεύσουν εις τα θέσεις του εις τας οποίας ευρίσκονται.
Κατά τη μάχη εφονεύθησαν ο ταγματάρχης Κοκοτάκης, ο υπολοχαγός Κωτσακης, οι ανθυπολοχαγοί Κουρέας και Τυλιγάδης, ο λοχαγός Παπανικολάου και 27 στρατιώται.»
Στις 2 Μαΐου, ο σ/χης Μπαϊρακτάρης ενισχυόµενος από ένα τάγµα της ταξιαρχίας Γκολφινόπουλου, άρχισε πάλι την επίθεση. Τρεις φάλαγγες, η μία από στο στενό της Κιάφας, οι άλλες δύο πιο πέρα ανατολικά, βάδιζαν εναντίον του Χανόπουλου. Η επίθεση άρχισε σφοδρή και φαίνονταν, στο πρώτο στάδιο, ότι θα είχε επιτυχία. Η κατάσταση δυσκόλευε όμως, γιατί ο λόφος που κρατούσαν οι Τούρκοι είχε πυκνή οµίχλη, ενώ ταυτόχρονα στο σηµείο στο οποίο κινούνταν οι Έλληνες, κάθε κίνηση μπορούσε να παρατηρηθεί από τους Τούρκους και να χτυπηθεί.
Αν και οι Έλληνες δεν έχασαν κατά τις επιχειρήσεις έδαφος και κρατούσαν τις αρχικές τους θέσεις, ο ανώτερος διοικητής συνταγµατάρχης Μάνος, έδωσε εντολή οπισθοχώρησης προς τη γέφυρα της Άρτας. Η οπισθοχώρηση έγινε μετάξη, χωρίς να αφήσουν στον εχθρό πυροβόλα και άλλο υλικό πολέµου. Περίπου στις 5 το πρωΐ οι περισσότερες μονάδες τραβήχτηκαν προς τα πίσω, σε υποδεικνυόµενες θέσεις στην περιοχή της Άρτας, απ΄όπου τρείς ημέρεςνωρίτερα είχε αρχίσει ο σ/χης Μάνος την επίθεση.
Στις 4 Μαΐου το 1897 Έλληνες και Τούρκοι καταγράφουν τις τεράστιες απώλειές τους και στις 7 Μαΐου υπογράφεται συνθήκη ανακωχής για την Ελλάδα.
Ο πόλεμος έληξε με την επέμβαση των Μεγάλων Δυνάμεων και την υπογραφή ειρήνης που επέβαλε δυσμενείς όρους για την Ελλάδα, τόσο οικονομικά όσο και πολιτικά.
Ο εκ Βονίτσης ποιητής Φιλοκτήτης Λαμπράκης έγραψε :
Πότισε μαύρε ουρανέ
Τα πλάγια τ΄ανθισμένα,
Πότισε το άγριο βουνό
Έχουν ανάγκη για νερό
Τόσα κορμιά θαμμένα
Πηγή : artavoice.gr