Μόνο ΑΟΖ, όχι ΑΟΖ και Υφαλοκρηπίδα !!!!!


Γράφει ο Αντγος (εα) Αντώνης Βασιλείου.

Ή δεν γνωρίζουν ή άθελα τους (??) στηρίζουν την τουρκική ρητορική και μεθοδολογία.

Από τις 169 χώρες μέλη της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας UNCLOS-82, οι 157 χώρες έχουν υπογράψει και επικυρώσει τη Σύμβαση και μόνο μία δεν έχει επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα σε 12 ναυτικά μίλια, η Ελλάδα !!!!!

Από την υπογραφή της εν λόγω Σύμβασης, ο όρος υφαλοκρηπίδα έπαψε να χρησιμοποιείται από τα μέλη της, επειδή αποτελεί μέρος της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) και όχι ξεχωριστή οντότητα (UNCLOS-82 Άρθρο 56 παρ. 1).

«Στην αποκλειστική οικονομική ζώνη, το παράκτιο κράτος διαθέτει κυριαρχικά δικαιώματα με σκοπό την εξερεύνηση και την εκμετάλλευση, διατήρηση και διαχείριση των φυσικών πόρων, είτε ζώντων είτε μη ζώντων, των υπερκείμενων του βυθού υδάτων και των βυθών και το υπέδαφός του, και όσον αφορά άλλες δραστηριότητες για την οικονομική εκμετάλλευση και εξερεύνηση της ζώνης, όπως η παραγωγή ενέργειας από το νερό, τα ρεύματα και τους ανέμους.»

 

Με την οριοθέτηση της ΑΟΖ, οροθετείται  αυτόματα και η υφαλοκρηπίδα και δεν απαιτείται ξεχωριστή οριοθέτηση αφού οι διαστάσεις και τα κυριαρχικά δικαιώματα των συμπίπτουν.

Η Τουρκία επειδή δεν είναι μέλος και δεν έχει υπογράψει την UNCLOS-82, χρησιμοποιεί σκοπίμως μόνο τον όρο υφαλοκρηπίδα, αν και στον Εύξεινο Πόντο έχει οριοθετήσει ΑΟΖ με τις χώρες τις περιοχής.

Η Ελλάδα, όλως περιέργως και χωρίς καμία λογική (!!!!), χρησιμοποιεί και τους δύο όρους ΑΟΖ και Υφαλοκρηπίδα, παίζοντας εν μέρει το παιχνίδι της Τουρκίας η οποία για ευνόητους λόγους αναγνωρίζει μόνο υφαλοκρηπίδα και όχι ΑΟΖ στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.

Επιβάλλεται όπου ακούμε δημοσιολογούντες να χρησιμοποιούν τον όρο «Υφαλοκρηπίδα», να τους διορθώνουμε και να τους υπενθυμίζουμε ότι ο σωστός όρος είναι ΑΟΖ και ότι με τον όρο υφαλικρηπίδα στηρίζουν άθελα τους, τους τουρκικούς στρατηγικούς σχεδιασμούς


Leave a Reply

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

© 2024 Antonios L Vasileiou

You cannot copy content of this page