Τους 11 από αυτούς αφού τους εκτέλεσαν, τους πέταξαν μέσα στη «χτικιαρότρυπα», όπου και τους έκαψαν.


Τα ξημερώματα του Δεκαπενταύγουστου του 1944, ανήμερα τις γιορτής της Παναγίας, της προστάτιδας του χωριού Κεράσοβο Ιωαννίνων, και αδιαφορώντας για την ιερότητα της ημέρας, οι βάρβαροι Γερμανοί κατακτητές πήραν τους ομήρους και τους οδήγησαν από τον κεντρικό δρόμο του χωριού. Ο δρόμος αυτός γνώρισε τη φρίκη του πολέμου σε όλο της το μεγαλείο! Το ίδιο μέρος όπου μέχρι τότε μικρά παιδιά έπαιζαν από το πρωί ως το βράδυ έγινε οδός Εθνομαρτύρων.

Κάθε πόρτα και μια ιστορία! Η πόρτα όμως της οικογένειας Κολιμάντζου έχει τη δική της τραγική ιστορία. Μεταξύ των συλληφθέντων ήταν και το ζεύγος Κολιμάντζου. Ανηφορίζοντας και περνώντας έξω από το σπίτι τους τα δυο μικρά κοριτσάκια τους, τα οποία ήταν ως τότε κρυμμένα στην αυλή, τους αντιλήφθηκαν και έτρεξαν ξοπίσω τους. Από τις βαναυσότητες των ναζί δε γλίτωσαν ούτε και αυτά τα μικρά παιδιά! Όλους τους οδήγησαν στη σπηλιά όπου σήμερα βρίσκεται ο Σταυρός («χτικιαρότρυπα») και αφού έβαλαν φωτιά εκτέλεσαν τους ομήρους και τους πέταξαν μέσα.

 

Λίγες ώρες νωρίτερα, σε άλλο σημείο του χωριού, σύμφωνα με διηγήσεις αυτοπτών μαρτύρων, με παρέμβαση ενός Γερμανού αξιωματικού, πιθανόν μη συμπαθούντα των ναζί, απομακρύνθηκαν κάποια μικρά παιδιά από το χωριό, γλιτώνοντας έτσι τη ζωή τους. Φαίνεται πως η σκληρότητα του πολέμου δεν μπόρεσε να εξαφανίσει ολότελα την ανθρωπιά από τους πάντες.

Παράλληλα οι επιδρομείς άρχισαν να βάζουν φωτιά στα σπίτια. Σαν δαίμονες της κόλασης γύριζαν στο χωριό, σκορπώντας σαδιστικά εύφλεκτο υλικό και βάζοντας φωτιά, με αποτέλεσμα σύντομα το όμορφο χωριό να γίνει παρανάλωμα του πυρός και να μεταβληθεί σε σωρούς από στάχτες και καπνισμένες πέτρες! Κόλαση πραγματική! Σκοτείνιασε ο ουρανός, γέμισε καπνούς και αποκαΐδια! Ενενήντα εννέα οικήματα καταστράφηκαν ολοσχερώς! Σώθηκε μόνο ένα σπίτι, το οποίο χρησιμοποιούσαν σαν στρατηγείο και έδρα του πυροβολικού τους, που τις επόμενες μέρες υποστήριζε τις επιχειρήσεις στην ευρύτερη περιοχή. Δεν κάηκε επίσης ο Ιερός Ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου.

Το λουτρό αίματος όμως δεν τελείωσε εδώ. Τις επόμενες ημέρες οι Γερμανοί σκότωσαν και άλλους κατοίκους του χωριού στη γύρω περιοχή όπου είχαν καταφύγει. Τους τελευταίους τρεις τους συνέλαβαν με δόλο στα αμπέλια του Κερασόβου πάνω από τη λίμνη της Ζαραβίνας και τους εκτέλεσαν κοντά στο Χάνι του Δελβινακίου, όπου στάθμευαν. Ο Κωνσταντίνος Πάσχος βρέθηκε σκοτωμένος στη θέση «Σέλκη», κοντά σε ένα μονοπάτι που ενώνει το Κεράσοβο με το Κρυονέρι. Λίγο παραδίπλα είχε κρυφτεί η οικογένειά του, η οποία ευτυχώς γλίτωσε. Το Βασίλη Ξεΐνη τον βρήκαν οι δικοί του μισοπεθαμένο, με τα τραύματά του κακοφορμισμένα, κοντά στο γειτονικό Περιστέρι (Μέγγουλη). Ξεψύχησε λίγο αργότερα.

Αρκετοί ακόμα δεν εκτελέστηκαν αλλά πέθαναν από τις κακουχίες και από τα μικρόβια που τους μετέδωσαν τα άταφα πτώματα των συγγενών τους που αργότερα προσπάθησαν να ενταφιάσουν. Συνολικά εκείνες τις μέρες σκοτώθηκαν από τον κατακτητή ή απεβίωσαν εξαιτίας των κακουχιών κάπου 28 ΚΕΡΑΣΟΒΙΤΕΣ.

Πρόκειται για μεγάλη απώλεια, αν σκεφτούμε ότι αναφερόμαστε σε ένα μικρό χωριό, με πενήντα περίπου σπίτια και όχι πάνω από διακόσιους πενήντα μόνιμους κατοίκους εκείνη την εποχή.

Αιωνία η μνήμη των αδίκως εκτελεσθέντων και σύντομα δικαίωση των αθώων ψυχών τους

(Φωτογραφίες και βίντεο από την παλαιότερη εκδήλωση μνήμης.)

 

 

 

Τα άρθρα και τα σχόλια που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα αυτή εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς. Η ιστοσελίδα δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της. Επίσης ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση των άρθρων και των σχολίων χωρίς την αναφορά της σελίδας ως πηγή.

Ακολουθήστε την ιστοσελίδα μου στο GOOGLE NEWS για να ενημερώνεστε για όλα τα τελευταία άρθρα μας.


Leave a Reply

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

© 2022 Antonios L Vasileiou