Η πρόσφατη Ελληνική επιστολή στον ΓΓ του ΟΗΕ με την οποία αντικρούονται οι τουρκικοί ισχυρισμοί για τα νησιά του Αιγαίου.


Ακολουθεί το κείμενο της Ελληνικής Επιστολής προς τον ΟΗΕ, η οποία απαντάει στις παράλογες απαιτήσεις και αιτιάσεις της Τουρκίας σχετικά με τα νησιά του Αιγαίου, σε μετάφραση Αντώνη Βασιλείου.

ΜΟΝΙΜΗ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΣΤΑ ΗΝΩΜΕΝΑ ΕΘΝΗ

Σχετ. Νο. 40,1,184/AS 1487

Νέα Υόρκη, 25 Μαΐου 2022

Εξοχότατε,

Αναφερόμενη στην επιστολή της 30ής Σεπτεμβρίου 2021 (A/76/379-S/2021/841), του Μόνιμου Αντιπροσώπου της Τουρκίας στα Ηνωμένα Έθνη προς την Εξοχότητα σας, και σε συνέχεια της επιστολής μου της 27ης Ιουλίου 2021 (A/75 /976-S/2021/684) ως απάντηση στην επιστολή της 13ης Ιουλίου 2021 (A/75/961-S/2021/651) του Μόνιμου Αντιπροσώπου της Τουρκίας, που επίσης απευθύνεται στην Εξοχότητα σας, επιθυμούμε να φέρουμε στην προσοχή σας στα εξής:

  1. Η Ελλάδα απορρίπτει στο σύνολο τους όλα τα επιχειρήματα που περιέχονται στην επιστολή της Τουρκίας της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, τα οποία έχουν σαφή ομοιότητα με αυτά που περιέχονται στην προηγούμενη επιστολή της 13ης Ιουλίου 2021, ως νομικά, ιστορικά και πραγματικά αβάσιμα. Ως προς αυτό, θα θέλαμε να επαναλάβουμε την ελληνική θέση, όπως διατυπώθηκε στην επιστολή μας της 27ης Ιουλίου 2021.
  2. Η Τουρκία, στην επιστολή της της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, προβάλλει για άλλη μια φορά το επιχείρημα ότι «…η κυριαρχία της Ελλάδας στα νησιά στο Ανατολικό Αιγαίο] ήταν και παραμένει εξαρτώμενη από την αποστρατιωτικοποίηση». Ομοίως, η Τουρκία ισχυρίζεται ότι «Με τη στρατιωτικοποίηση των εν λόγω νησιών [του Αιγαίου], η Ελλάδα έχει χάσει το δικαίωμα της να διεκδικεί την αντίθεση με την Τουρκία των συνθηκών που αναφέρονται παραπάνω [Συνθήκη Ειρήνης της Λωζάνης 1923 και Συνθήκη Παρισίων 1947] και τα δικαιώματα που ισχυρίζεται ότι αντλεί από αυτές.”
  3. Οι δύο επιστολές της Τουρκίας αντιπροσωπεύουν μια νέα εξέλιξη σε σχέση με τις υποτιθέμενες διαφορές που η Τουρκία ισχυρίζεται ότι υπάρχουν μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας σχετικά με το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Η θέση της Τουρκίας ισοδυναμεί με αμφισβήτηση της κυριαρχίας της Ελλάδας στα νησιά, τις βραχονησίδες και τους βράχους στο Αιγαίο, η οποία αποδόθηκε οπωσδήποτε στην Ελλάδα από τη Συνθήκη Ειρήνης της Λωζάνης του 1923 και τη Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων το 1947. Αυτός ο ισχυρισμός είναι σαφώς αντίθετος με την επιστολή και το πνεύμα αυτών των Συνθηκών Ειρήνης, των οποίων ο κύριος στόχος ήταν η θέσπιση μόνιμων συνόρων και εδαφικών νομικών τίτλων στα ενδιαφερόμενα κράτη, χωρίς να εξαρτώνται από άλλες υποχρεώσεις, και αυτές οι νέες τουρκικές αξιώσεις υπονομεύουν σοβαρά την περιφερειακή ειρήνη και σταθερότητα.
  4. Είναι σταθερά αποδεδειγμένο βάσει του διεθνούς δικαίου ότι όταν τα κράτη συνάπτουν συνθήκες για τη θέσπιση ορίων ή εδαφικής κυριαρχίας, ο πρωταρχικός τους στόχος «είναι να επιτύχουν σταθερότητα και οριστικότητα» (Case concerning the Temple of Preah Vihear [Cambodia v. Thailand], Merits, Judgment of 15 Ιουνίου 1962: ICJ Reports 1962, σ. 34). Και αυτός είναι ο λόγος που από τη στιγμή που μια συνθήκη έχει ορίσει ένα όριο ή έχει καθορίσει μια εδαφική κατάσταση, το αποτέλεσμα δεν εξαρτάται πλέον από τη συνθήκη. Όπως αναφέρεται από το ICJ, «[η] καθιέρωση ενός ορίου είναι ένα γεγονός το οποίο, εξαρχής, είχε μια δική του νομική ζωή…» και «[ένα] όριο που καθορίζεται από τη συνθήκη επιτυγχάνει έτσι μια μονιμότητα που η ίδια η συνθήκη δεν απολαμβάνει απαραίτητα» (Territorial Dispute [Libyan Arab Jamahiriya/Chad], Judgment, ICJ Reports 1994, σ. 37, παρ. 72-73).

«Οποιαδήποτε προσπάθεια αμφισβήτησης της κυριαρχίας της Ελλάδας σε αυτά τα νησιά… αντίκειται στη θεμελιώδη αρχή του διεθνούς δικαίου σχετικά με τη σταθερότητα των συνόρων και των τίτλων κυριαρχίας»

  1. Επομένως, οποιαδήποτε προσπάθεια αμφισβήτησης της κυριαρχίας της Ελλάδας στα νησιά αυτά με την αβάσιμη προϋπόθεση ότι η Ελλάδα φέρεται να παραβιάζει την υποχρέωση της να τα αποστρατιωτικοποιήσει βάσει των προαναφερόμενων Συνθηκών, αντίκειται στη θεμελιώδη αρχή του διεθνούς δικαίου σχετικά με τη σταθερότητα των συνόρων και τίτλους κυριαρχίας, όπως επιβεβαιώνεται στη διεθνή νομολογία.
  2. Στην επιστολή της της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, η Τουρκία φαίνεται να υπονοεί εκ νέου, όπως είχε διατυπωθεί στην επιστολή της της 13ης Ιουλίου 2021, ότι, επειδή η Ελλάδα φέρεται ότι παραβίασε τις διατάξεις αποστρατιωτικοποίησης των προαναφερόμενων συνθηκών, δεν δικαιούται να βασίζονται στους εδαφικούς νομικούς τίτλους της στα νησιά του Αιγαίου κατά τη διαδικασία θαλάσσιας οριοθέτησης.
  3. Η Ελλάδα, απορρίπτοντας για άλλη μια φορά αυτό το νομικά άκυρο επιχείρημα, θα ήθελε να υπογραμμίσει ότι το δικαίωμα στις θαλάσσιες περιοχές είναι σύμφυτο με την εδαφική κυριαρχία, πράγμα που σημαίνει ότι όλα τα παραπάνω ελληνικά νησιά έχουν δικαίωμα σε χωρική θάλασσα, αποκλειστική οικονομική ζώνη και υφαλοκρηπίδα σύμφωνα με το άρθρο 121 παράγραφος 2 της UNCLOS. Ως εκ τούτου, καθώς η κυριαρχία της Ελλάδας επί των εν λόγω νησιών είναι νομικά αδιαμφισβήτητη, το δικαίωμά τους σε θαλάσσιες ζώνες και η επίδρασή τους στη θαλάσσια οριοθέτηση δεν έχει καμία σχέση με το θέμα της αποστρατικοποίησής τους βάσει των εν λόγω Συνθηκών Ειρήνης.
  4. Η Ελλάδα απορρίπτει για άλλη μια φορά όλα τα τουρκικά επιχειρήματα σχετικά με τη Σύμβαση του Μοντρέ του 1936 σχετικά με το καθεστώς των Στενών. Η Σύμβαση αυτή, όπως εξηγήθηκε ξεκάθαρα στην επιστολή μας της 27ης Ιουλίου 2021, κατήργησε τη Σύμβαση της Λωζάνης του 1923 σχετικά με το Καθεστώς των Στενών, μαζί με τις διατάξεις αποστρατιωτικοποίησης του τελευταίου σχετικά με τα ελληνικά νησιά Λήμνο και Σαμοθράκη. Αυτό προκύπτει σαφώς όχι μόνο από το Προοίμιο της Σύμβασης του Μοντρέ αλλά και από τις επίσημες δηλώσεις Τούρκων Ανώτατων Αξιωματούχων σχετικά. Η Τουρκία, στην επιστολή της, προσπαθεί να μειώσει τη σημασία και το νομικό αποτέλεσμα αυτών των διακηρύξεων, και ειδικότερα εκείνων του τότε Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών, T. R. Aras, ενώπιον της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης στην Άγκυρα, στις 31 Ιουλίου 1936, κατά την ώρα της επικύρωσης της Σύμβασης του Μοντρέ, με την οποία επιβεβαίωσε επίσημα (χωρίς αντίρρηση για το αντίθετο από την Τουρκική Εθνοσυνέλευση) ότι η Ελλάδα δεν έχει καμία υποχρέωση να κρατήσει αποστρατιωτικοποιημένα τα ελληνικά νησιά Λήμνος και Σαμοθράκη. Η Ελλάδα υπενθυμίζει, από την άποψη αυτή, ότι είναι καθιερωμένο στο διεθνές δίκαιο ότι ακόμη και μονομερείς πράξεις ενός κράτους, που ενεργεί μόνο του και εκφράζει τη βούλησή του, μπορεί να παράγει δεσμευτικά έννομα αποτελέσματα στο διεθνές δίκαιο. βλ., π.χ., Nuclear Tests (Australia v. France), (New Zealand v. France), Judgments, ICJ Reports 1974, p. 269, παράγρ. 50 και σ. 472, παράγρ. 46; επίσης Ένοπλες Δραστηριότητες στην Επικράτεια του Κονγκό (Νέα Αίτηση: 2002) (Δημοκρατική Δημοκρατία του Κονγκό κατά Ρουάντα), δικαιοδοσία και παραδεκτό, απόφαση, ICJ Reports 2006, σελ. 27, παράγρ. 46; Obligation to Negotiate Access to the Pacific Ocean (Bolivia v. Chile), Judgment, ICJ Reports 2018, σελ. 554-555, παρ. 146). Σύμφωνα με τα κριτήρια που ορίζονται στη νομολογία του ICJ, οι προαναφερθείσες τουρκικές δηλώσεις συνιστούν νομικά δεσμευτική δέσμευση της Τουρκίας. Η νομολογία του ICJ που επικαλείται η Τουρκία ως προς αυτό είναι εντελώς άσχετη εδώ και τα επιχειρήματά της ότι τα παραπάνω νησιά πρέπει να παραμείνουν αποστρατιωτικοποιημένα είναι εσφαλμένα και στερούνται νομικής βάσης.
  5. Η Ελλάδα απορρίπτει επίσης, ως ιστορικά και νομικά ανακριβείς, τους τουρκικούς ισχυρισμούς ότι «η Συνθήκη Ειρήνης του Παρισιού του 1947 είναι μια Συνθήκη αποστρατιωτικοποίησης in excelsis». Επιπλέον, το παράδειγμα της Σύμβασης του 1856 για την Αποστρατικοποίηση των Νήσων Άαλαντ, που προσαρτήθηκε στη Συνθήκη Ειρήνης του Παρισιού του 1859, από την οποία η Τουρκία αντλεί έμπνευση σχετικά στην επιστολή της της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, είναι εντελώς άσχετο και ανεφάρμοστο στην προκειμένη περίπτωση, δεδομένου ότι, μεταξύ άλλων, η διάταξη περί αποστρατιωτικοποίησης της Συνθήκης του 1947 δεν αποτελεί μέρος ενός νομικού καθεστώτος για την αποστρατιωτικοποίηση (σε αντίθεση με τη διάταξη της Σύμβασης του 1856), αλλά αποτελεί χωριστή και παρεπόμενη διάταξη της Συνθήκης του 1947. Επιπλέον, οι διατάξεις της Συνθήκης του 1947, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που αφορούν την αποστρατιωτικοποίηση, είναι res inter alios acta και δεν μπορούν να επικαλεστούν από την Τουρκία, η οποία δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος αυτής της Συνθήκης. Αυτό επιβεβαιώνεται επίσης από το άρθρο 89 της Συνθήκης του 1947, σύμφωνα με το οποίο οι διατάξεις της δεν παρέχουν δικαιώματα και οφέλη στα κράτη που δεν είναι συμβαλλόμενα μέρη.
  6. Η Ελλάδα έχει εξηγήσει επανειλημμένα τα λάθη και τις πλάνες στα επιχειρήματα της Τουρκίας σχετικά με τα παραπάνω ζητήματα. Η Ελλάδα το έχει κάνει τόσο διμερώς όσο και σε διάφορα διεθνή φόρουμ, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Εθνών. Η Τουρκία, ωστόσο, επιμένει να παρουσιάζει τέτοιες αβάσιμες θέσεις που δήθεν έχουν εδραιωθεί στο διεθνές δίκαιο προκειμένου να εξυπηρετήσει τους δικούς της πολιτικούς σκοπούς. Το γεγονός ότι η Τουρκία «…προτρέπει τα άλλα Κράτη Μέρη στις εν λόγω συνθήκες να καλέσουν την Ελλάδα να συμμορφωθεί με τις διατάξεις των συνθηκών αυτών» επιβεβαιώνει για άλλη μια φορά την επίμονη πρακτική της Τουρκίας να εγείρει ζητήματα που στερούνται νομικής βάσης, μια πρακτική που προσθέτει στην αστάθεια την οποία προκαλεί αυτή η χώρα με τις πράξεις της.
  7. Επιπλέον, πρέπει να υπενθυμιστεί ότι η Τουρκία έχει αυξήσει τα τελευταία χρόνια σε ανησυχητικές διαστάσεις το στρατιωτικό της οπλοστάσιο, μεγάλο μέρος του οποίου είναι τοποθετημένο απέναντι από τα ελληνικά νησιά σε επιθετική στάση. Επιπλέον, η Τουρκία δεν δίστασε να διατυπώσει σοβαρές και επίσημες απειλές για χρήση ένοπλης δύναμης κατά της Ελλάδας (casus belli), συμπεριλαμβανομένου του ψηφίσματος που εγκρίθηκε στις 8 Ιουνίου 1995 από την Τουρκική Εθνοσυνέλευση.
  8. Αυτές οι δηλώσεις σχετικά με τη χρήση βίας συνδυάζονται με παρενόχληση ελληνικών ναυτικών μονάδων και πλοίων επιστημονικής έρευνας που έχουν άδεια από την Ελλάδα σε αδιαφορία για την ασφάλεια των ναυτικών, καθώς και με άκρως απειλητικές ενέργειες της Τουρκίας, συμπεριλαμβανομένων επαναλαμβανόμενων υπερπτήσεων από μαχητικά αεροσκάφη σε ελληνικό έδαφος κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου. Από την άποψη αυτή πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι το άρθρο 13 της Συνθήκης της Λωζάνης προβλέπει ρητά ότι «[με] σκοπό τη διατήρηση της ειρήνης […] η τουρκική κυβέρνηση θα απαγορεύσει στα στρατιωτικά της αεροσκάφη να πετούν πάνω από την εν λόγω [Μυτιλήνη, Χίος, Σάμος και Νικαρία]».

Υπό το πρίσμα των παραπάνω, η Ελλάδα καλεί επίσημα την Τουρκία να σταματήσει να αμφισβητεί την κυριαρχία της Ελλάδας στα νησιά της στο Αιγαίο, ιδίως μέσω νομικά αβάσιμων και ιστορικά ψευδών ισχυρισμών, να απέχει από την απειλή της Ελλάδας με πόλεμο σε περίπτωση που επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα πέρα ​​από το σημερινό πλάτος. 6 ν.μ., κατά πλήρη παράβαση του άρθρου 2, παράγραφος 4 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, και να απέχει από παράνομες δραστηριότητες που παραβιάζουν την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Τέτοιες πρακτικές της Τουρκίας, εκτός από το ότι προδίδουν την προσήλωση σε μια ρεβιζιονιστική νοοτροπία εντελώς αποκομμένη από τις βασικές αρχές που διέπουν τις σχέσεις μεταξύ των κρατών, όπως αντικατοπτρίζονται στον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, αποτελούν σοβαρή απειλή για την ειρήνη και τη σταθερότητα στην ευρύτερη περιοχή.

Τέλος, η Ελλάδα συνεχίζει να πιστεύει ακράδαντα ότι οι δύο χώρες μπορούν να επιλύσουν την εκκρεμή διαφορά τους, δηλαδή την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και των αποκλειστικών οικονομικών ζωνών τους, σε πνεύμα σχέσεων καλής γειτονίας και σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο. Η Ελλάδα καλεί την Τουρκία να δεσμευτεί και για την ειρηνική διευθέτηση αυτής της διαφοράς.

Θα σας ήμουν ευγνώμων εάν κυκλοφορήσετε την παρούσα επιστολή ως έγγραφο της Γενικής Συνέλευσης, στο σημείο 78 (α) της ημερήσιας διάταξης και του Συμβουλίου Ασφαλείας και να τη δημοσιεύατε στον ιστότοπο του Division for the Ocean Affairs και του Law of the Sea, καθώς και στην επόμενη έκδοση του Δελτίου του Law of the Sea.

Μαρία Θεοφίλη

Πρέσβης

Μόνιμος αντιπρόσωπος

Ακολουθεί η πρωτότυπη επιστολή.

Loader Loading...
EAD Logo Taking too long?

Reload Reload document
| Open Open in new tab

Τα άρθρα και τα σχόλια που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα αυτή εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς. Η ιστοσελίδα δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της. Επίσης ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση των άρθρων και των σχολίων χωρίς την αναφορά της σελίδας ως πηγή.

Ακολουθήστε την ιστοσελίδα μου στο GOOGLE NEWS για να ενημερώνεστε για όλα τα τελευταία άρθρα μας.


Leave a Reply

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

© 2022 Antonios L Vasileiou