Απάντηση Σουλιωτών

 Απάντηση Σουλιωτών στη ψευτοϊστορικό και ψευτοαριστερή Ρεπούση

\r\n

O Χορός του Ζαλόγγου

\r\n

(Δημήτριος Μπότσαρης του Συλλόγου Απανταχού Σουλιωτών)

\r\n

 

\r\n

Μετά από το νέο ‘‘επεισόδιο’’ στο ‘‘Εθνοαποδομητικό σήριαλ’’ της σεναριογράφου-ψευτοϊστορικού και ψευτοαριστερής ελληνίδας βουλευτού, Μ. Ρεπούση, για το ‘‘μύθο του Ζαλόγγου’’, εμείς οι Σουλιώτες έχουμε να καταθέσουμε τη δική μας, προϊόν έρευνας, άποψη, για την ιστορική αυτή νεοελληνική τραγωδία, κυρίως από ξένους παρατηρητές.  

\r\n

Την πρώτη γραπτή αναφορά στη θυσία του Ζαλόγγου, που συνέβηκε στις 16 Δεκεμβρίου του 1803, τη χρωστάμε στον Πρώσσο περιηγητή και διπλωμάτη, Ιάκωβο Μπαρτόλντυ, που έτυχε την εποχή αυτή να βρίσκεται στα Γιάννινα.

\r\n

Τη δεύτερη γραπτή αναφορά στη θυσία του Ζαλόγγου, τη χρωστάμε στον Άγγλο στρατιωτικό, αρχαιολόγο και περιηγητή Γουλιέλμο Μαρτίνο Ληκ, που υπηρετούσε το 1805 στην αυλή του Αλή Πασά.

\r\n

Την τρίτη γραπτή αναφορά στη θυσία του Ζαλόγγου, το 1815, τη χρωστάμε στο σύντροφο, συναγωνιστή των Σουλιωτών και Φιλικό, Χριστόφορο Περραιβό.

\r\n

Την τέταρτη γραπτή αναφορά στη θυσία του Ζαλόγγου, τη χρωστάμε στο Γάλλο διπλωμάτη και περιηγητή Φραγκίσκο Πουκεβίλ, ο οποίος υπηρέτησε για δέκα χρόνια στην αυλή του Αλή Πασά.

\r\n

Την πέμπτη γραπτή αναφορά στη θυσία του Ζαλόγγου τη χρωστάμε στο Γάλλο ιστορικό, λόγιο και ακαδημαϊκό Κλωντ Φωριέλ.

\r\n

Την έκτη γραπτή αναφορά στη θυσία του Ζαλόγγου τη χρωστάμε στον εθνικό μας ποιητή Διονύσιο Σολωμό, ο οποίος στο 1823, στιχουργούσε:

\r\n

‘‘Τες εμάζωξεν στο μέρος, του Ζαλόγγου τ’ ακρινόν,

\r\n

της ελευθεριάς ο έρως και τες έμπνευσε χορόν…’’

\r\n

Την έβδομη γραπτή αναφορά τη χρωστάμε στον ιστοριοδίφη Γιάννη Βλαχογιάννη, ο οποίος, παραθέτει τις συγκλονιστικές μνήμες της θειά- Βαρσάμως, της μοναδικής διασωθείσης κατά το ολοκαύτωμα του Ζαλόγγου.
Όπως διαπιστώνει ο καθένας, από τις αναφορές των διακεκριμμένων ξένων παρατηρητών, που προέρχονται από τρία διαφορετικά κράτη και μάλιστα σε εμπόλεμη, μεταξύ τους, κατάσταση εν πολλοίς, γίνεται φανερό ότι δεν υπήρχε περίπτωση μεταξύ τους, συνεννόησης, ώστε να δημιουργήσουν από κοινού τον "μύθο του Ζαλόγγου", κα Ρεπούση...

\r\n

Όσον αφορά το γνωστό τραγούδι, ‘‘Έχε γεια καημένε κόσμε…’’, αυτό φαίνεται να δημιουργήθηκε αργότερα, στις αρχές του 1900, και κανείς δεν επιμένει ότι αυτό τραγουδούσαν οι Σουλιώτισσες, λίγο πριν την πτώση τους στο βάραθρο. 

\r\n

Επομένως, ας διαβάσει η κα Ρεπούση τις αναφορές των ξένων (και όχι των "εθνικοφρόνων" Ελλήνων που αρέσκονταν, κατά την ίδια, να δημιουργούν "μύθους"), σχετικά με το Χορό του Ζαλόγγου και ας βγάλει επί τέλους αυτή και οι άλλοι εθνοαποδομητές, το σκασμό, γύρο από τα εθνικά θέματα...

\r\n


Αρκετά τους ανεχτήκαμε...

\r\n

 

\r\n

{jcomments on}